ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κωνσταντίας και Αρχιεπίσκοπος Κύπρου - Saint Epiphanius Bishop of Constantia and Archbishop of Cyprus

Γεννήθηκε στο χωριό Βησανδούκη κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης γύρο στα 315 μ.Χ. Έχασε τη ζωή του εν πλω το 403. Γεννημένος σε μια εξελληνισμένη εβραϊκή οικογένεια, ο Επιφάνιος εξειδικεύτηκε στις γλώσσες που απαιτούνται για την κατανόηση της Γραφής. Από πολύ νεαρή ηλικία έγινε μοναχός στην Παλαιστίνη. Αργότερα πήγε στην Αίγυπτο και έμεινε σε διάφορες κοινότητες της ερήμου. Επέστρεψε στην Παλαιστίνη το 333, χειροτονήθηκε και έγινε ηγούμενος σ' ένα μοναστήρι στην Ελευθερούπολη, το οποίο έκτισε στα νιάτα του και το οποίο διηύθυνε επί 30 χρόνια. Έγινε ευρέως γνωστός και απέκτησε φήμη για τις γνώσεις του, την αυστηρότητα του, την απονέκρωση των παθών του, την πνευματική του σοφία και τις διδαχές του. Επικαλέστηκε ως το "Μαντείο της Παλαιστίνης», έγινε επίσκοπος Κωνσταντίας (Σαλαμίνας) της Κύπρου, και ακολούθως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου το 367, αν και εξακολουθούσε να υφίσταται ως ηγούμενος του μοναστηριού του. Η φήμη του ήταν τέτοια που ήταν ένας από τους λίγους Ορθόδοξους Επισκόπους που δεν παρενοχλήθηκε από τον αρειανό αυτοκράτορα Ουάλεντος, αν και ο Επιφάνιος κήρυττε σθεναρά εναντίον του Αρειανισμού. Υποστήριξε τον Επίσκοπο Παυλίνο το 376 στην Αντιόχεια κατά τους ισχυρισμούς του Μελέτιου και των επισκόπων της Ανατολής, και παρακολούθησε ένα συμβούλιο στη Ρώμη το οποίο κλήθηκε από τον Πάπα Άγιο Δαμάσο το 382. Κατά το τέλος της ζωής του ο Επιφάνιος είχε εμπλακεί σε διάφορα δυσάρεστα επεισόδια με άλλους ιεράρχες. Πρώτον, χειροτόνησε ιερέα στην επισκοπή άλλου επισκόπου. Κατήγγειλε επίσης τον οικοδεσπότη του, Επίσκοπο Ιωάννη των Ιεροσολύμων, στο καθεδρικό ναό του Ιωάννη το 394 για την απαλότητα του Ιωάννη έναντι του Ωριγενισμού (θεωρούσε τον Ωριγένη υπεύθυνο για πολλές από τις αιρέσεις της εποχής). Γι' αυτό το λόγο, ο Επιφάνιος κέρδισε τη φιλία του Αγίου Ιερώνυμου, ο οποίος ήταν μεγάλος αντίπαλος του Ωριγένη. (Λέγεται ότι υπήρχε μια διαμάχη θελήσεως ανάμεσα στον Ιερώνυμο και τον Ωριγένη. Ο νικητής του σκήπτρου ήταν αυτός που επιβίωσε ποιο πολύ από τον άλλο, ο Ιερώνυμος.)

Όπως κι ο Άγιος Ιερώνυμος, ο Επιφάνιος ήταν πολύ υπέρμετρος στο ζήλο του, κάτι που τον κατέστησε ανίκανο να χρησιμοποιήσει εχεμύθεια και διακριτικότητα στην πολεμική του. Όταν ο Επιφάνιος ήταν σχεδόν 80 ετών, το 402, κατ 'εντολή του Επισκόπου Θεόφιλου Αλεξανδρείας, ο άγιος πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να υποστηρίξει τον Θεόφιλο στην εκστρατεία του εναντίον του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και των τεσσάρων «Μακρών Αδελφών», και στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι δεν ήξερε τίποτα από τις διδασκαλίες τους. Ναι, ακόμη και ένας άγιος μπορεί να είναι ισχυρογνώμων και πεισματάρης κατά καιρούς. Όταν συνειδητοποίησε ότι είχε χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο από τον Θεόφιλο κατά του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος είχε δώσει καταφύγιο σε μοναχούς που διώκονταν από τον Θεόφιλο και που ήταν αρεστοί στον αυτοκράτορα, ο Επιφάνιος ξεκίνησε για την επιστροφή του στην Σαλαμίνα, μόνο για να πεθάνει εν πλω κατά το ταξίδι στην έδρα του. Έγραψε πολλά θεολογικά συγγράμματα, μεταξύ των οποίων ο «Αγκυρωτός», για την Αγία Τριάδα και την Ανάσταση, το «Πανάριον» (Το Κουτί της Ιατρικής) για περίπου 80 αιρέσεις - πραγματικές και υποτιθέμενες - και τη διάψευσή τους. Ο αριθμός 80 επιλέχθηκε για να αντιστοιχεί με τις «ογδόντα παλλακίδες» στο Άσμα Ασμάτων (6:8). Έχει συγγράψει, επίσης το «Περὶ μέτρων καὶ σταθμών», για τις αρχαίες εβραϊκές παραδόσεις και μέτρα. Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της λατρείας της Παναγίας και δίδαξε την υπεροχή του Πέτρου μεταξύ των Αποστόλων.

Η μνήμη του Αγίου Επιφανίου της Σαλαμίνας γιορτάζεται στις 12 Μαΐου

Born at Besanduk near Eleutheropolis, Palestine, c. 315; died at sea in 403. Born into a Hellenized Jewish family, Epiphanius became an expert in the languages needed to understand Scripture. From his earliest youth, he was a monk in Palestine. Later he went to Egypt and stayed at several desert communities. He returned to Palestine about 333, was ordained, and became superior of a monastery at Eleutheropolis (Beit Jibrin), which he had built in his youth and which he directed for 30 years. He achieved a widespread reputation for his scholarship, austerities, mortifications, spiritual wisdom, and advice. Called "the Oracle of Palestine," he became bishop of Constantia (Salamis), Cyprus, and metropolitan of Cyprus in 367, although still continuing as superior of his monastery. His reputation was such that he was one of the few orthodox bishops not harassed by Arian Emperor Valens, though Epiphanius preached vigorously against Arianism. He supported Bishop Paulinus in 376 at Antioch against the claims of Meletius and the Eastern bishops, and attended a council in Rome summoned by Pope Saint Damasus in 382. Late in his life Epiphanius was embroiled in several unpleasant episodes with fellow prelates. First, he ordained a priest in another bishop's diocese. He also denounced his host, Bishop John of Jerusalem, in John's cathedral in 394 for John's softness to Origenism (he believed Origen responsible for many of the heresies of the times). This won for Epiphanius the friendship of Saint Jerome, who was a bitter opponent of Origen. (It is said that there was a test of wills between Jerome and Origen; the winner of the crown was the one who outlived the other, Jerome.)

Like Saint Jerome, Epiphanius was too immoderate in his zeal and unable to use tact and discretion in his polemics. When Epiphanius was nearly 80, in 402, at the behest of Bishop Theophilus of Alexandria, the saint went to Constantinople to support Theophilus in his campaign against Saint John Chrysostom, and the four "Tall Brothers" and then admitted he knew nothing of their teachings. Yes, even a saint can be headstrong or ornery at times. When he realized he was being used as a tool by Theophilus against Saint John Chrysostom, who had given refuge to the monks persecuted by Theophilus and who were appealing to the emperor, and Epiphanius started back to Salamis, only to die on the way home. He wrote numerous theological treatises, among them Ancoratus, on the Trinity and the Resurrection; Panarion (The Medicine Box) on some 80 heresies--real and imagined--and their refutations. The number 80 was chosen to correspond with the 'four-score concubines' of the Song of Songs (6:8) . He also authored De mensuribus et ponderibus, on ancient Jewish customs and measures. He was an authority on devotion to Mary and taught the primacy of Peter among the Apostles.

The memory of Saint Epiphanius of Salamis is celebrated on May 12

Source: here and here

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου