ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Ο Άγιος Φιλούμενος ο Νέος • Ιερομάρτυς της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας • 29 Νοεμβρίου 1979

Ο άγιος Φιλούμενος γεννήθηκε στην κοινότητα Ορούντα του διαμερίσματος Μόρφου και αφού πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Κύπρο μεταφυτεύθη στην Αγία Γη των Ιεροσολύμων, όπου μετά από μια οσιακή ζωή είχε μαρτυρικό τέλος στις 29 Νοεμβρίου 1979, ημέρα της ονομαστήριας εορτής του σφαγιαζόμενου στο Φρέαρ του Ιακώβ από φανατικούς Εβραίους. Ο Ορθόδοξος τρόπος ζωής του, αλλά και η μαρτυρία του για τον Χριστό, που επισφραγίστηκε με τον μαρτυρικό θανατό του, γίνεται για μας προσκλητήριο για μίμηση - μαρτυρία - κατάθεση Ορθοδόξου τρόπου ζωής.
Στη συνέχεια παραθέτουμε την μαρτυρία του Ιερομονάχου Σωφρονίου Αγιοταφίτου.

Ο μακαρίτης Φιλούμενος, μας έλεγε ότι κάθε Παρασκευή, πολλοί από τους μισαλλόδοξους και φανατικούς Εβραίους, πήγαιναν για να προσευχηθούν στο Φρέαρ του Ιακώβ. Συνέχεια του έλεγαν, να σηκώση όλες και τον Εσταυρωμένο ακόμα και να τις πάρει και να φύγει διότι το Φρέαρ είναι δικό τους και όχι δικό μας. Ειδ' αλλιώς θα το μετανιώσει πικρά, αλλά θα είναι αργά.
Από τον καιρό που πήγε εκεί όλο και τον φοβέριζαν. Αυτός όμως ήξερε τα Εβραϊκά και τους αποστόμωνε. Δεν ειδοποίησε ποτέ την αστυνομία να το έχει υπ΄όψιν της και ούτε το φανταζόταν ότι θα τον σκότωναν. Στις 16 Νοεμβρίου (29 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) είχε μεγάλη βροχή, αστραπές, βροντές, χαλασμός Κυρίου όλη τη μέρα.
Βρήκαν ευκαιρία, που δεν υπήρχε κανένας, λόγω της κακοκαιρίας, πήγαν και τον σκότωσαν μέσα στο Φρέαρ του , μεταξύ του ναού και του Θυσιαστηρίου, όπως έκαμαν και στον Προφήτη Ζαχαρία, τον πατέρα του Τιμίου Προδρόμου. Την ώρα που έκανε εσπερινό, εκείνη την ώρα ώρμησαν. Κύριος οίδεν πόσοι ήσαν, και τον σκότωσαν με το τσεκούρι στα μούτρα και στο δεξί χέρι, κόβοντας τα δάκτυλά του. Επίσης, η σιαγόνα του και το ένα μάτι του βγαλμένο και το άλλο κτυπημένο.
Το πώς μπήκαν μέσα στο Μοναστήρι, Κύριος οίδεν, διότι ο φύλακας είχε φύγει από τις 4.00 το απόγευμα και έκλεισε το Μοναστήρι. Ο φόνος έγινε μετά τις 5.00 μ.μ. Το πρωΐ πηγαίνει ο φύλακας στις 7.00, φωνάζει, πάτερ Φιλούμενε; Στο δωμάτιό του δεν τον βρίσκει. Πηγαίνει στην εκκλησία και τον βλέπει σκοτωμένο μέσα στα αίματα. Αμέσως ειδοποίησε την Αστυνομία και η Αστυνομία το Πατριαρχείο.
Πήγαν οι πατέρες, ο Καισαρείας Βασίλειος, ο Πέτρας Γεράσιμος, ο π. Γρηγόριος, ο π. Μελίτωνας, ο π. Διονύσιος και άλλοι. Αλλά αφού τον σκότωσαν έρριξαν και χειροβομβίδα έξω στην προσκομιδή και τα έκαμαν όλα κομμάτια. Ούτε μανουάλια άφησαν γερά, ούτε εικόνες. Και αυτού του Εσταυρωμένου του έκοψαν το χέρι του το αριστερό. Τα Άγια Ποτήρια χαμένα. Ήταν τόσο τρομερή η κατάσταση σαν να μην κατοικούσε άνθρωπος μέσα, από χρόνια.
Τον πήραν στο νεκροτομείο, μετά τον έκαμαν νεκροψία στο Τελ Αβίβ και στις 21 Νοεμβρίου μας ειδοποίησαν. Εγώ πήγα μαζί με άλλους τρεις πατέρες του Πατριαρχείου και μας τον έδωσαν γυμνό. Όταν τους ρωτήσαμε πού είναι τα ρούχα του, μας είπαν είναι στην Νεάπολη (Ναπλούς). Ευτυχώς που είχαμε πάρει μαζί μας όλα τα χρειαζούμενα για να τον ντύσουμε.
Αλλά δεν φαντάζεστε, όταν μας τον παρέδωσαν κομματιασμένο, το πρόσωπό του αγνώριστο, φέρον τα στίγματα του Μαρτυρίου, όπως οι Πέρσες το 614 μ.Χ. έσφαξαν τους πατέρες του Αγίου Σάββα και λοιπών Μοναστηριών. Έτσι και σήμερα. Ακολούθησε νέο μαρτύριο στον πατέρα Φιλούμενο.
Πέντε μέρες τον είχαν στο ψυγείο. Και όμως ήταν μαλακώτατος, σαν να μην είχε πεθάνει. Όταν άρχισα να τον ντύνω - διότι οι άλλοι δεν μπορούσαν, δεν άντεχαν να τον βλέπουν από τις κακουχίες που είχε - του λέγω σαν να ήταν ζωντανός:
- Γέροντά μου, τώρα θα με βοηθήσεις να σε ντύσω, διότι βλέπεις είμαι μόνος μου.
Όταν άρχισα και του έβαλα την φανέλλα, το πρώτο χέρι αμέσως το κατέβασε μόνος του. Όπως και το άλλο χέρι. και τα πόδια ομοίως. Του μάζευα τα πόδια να του φορέσω τα ρούχα και όταν τελείωνα τα άπλωνε μόνος του.
Στο αριστερό πόδι από κάτω, είχε κτύπημα με το τσεκούρι.
Από το νεκροτομείο, τον φέραμε στο Πατριαρχείο. Στην Αγία Θέκλα έγινε η νεκρώσιμος ακολουθία εν μέσω Αγιοταφιτών πατέρων, των αδελφών του μακαρίτη και άλλων πολλών. Ήλθαν πολλοί, μέχρι και ξένων δογμάτων και μουσουλμάνοι και χοτζάδες. Γιατί όμως όλοι αυτοί; Διότι όλοι τον αγαπούσαν και ήθελαν να του δώσουν τον τελευταίον ασπασμόν. Τί οδυρμός! Τί θρήνος! Τί κοπετός ήταν αυτός...
Τον π. Φιλούμενο όλοι τον κλάψαμε, διότι ήταν ένας καλός και άγιος πνευματικός. Ο Πατριάρχης των αποκαλούσε «πτωχοπρόδρομο». Και όντως ήταν. Οι τέλειοι, κληρονομούν τη Βασιλεία των Ουρανών.
Υπέμεινε λίγο μαρτύριο και βρίσκεται μεταξύ των Ιερομαρτύρων και των Οσιοματρύρων· ων, ταις πρεσβείαις είθε να αξιωθούμε και εμείς της Βασιλείας των Ουρανών.

Ιερομόναχος Σωφρόνιος Αγιοταφίτης

Από το ημερολόγιο τσέπης του 2000 μ. Χ. της Ι. Μητροπόλεως Μόρφου
Επιλογή κειμένων: Πρεσβύτερος Σπυρίδων Ζαχαράκης
Μεταφέρθηκε στο διαδίκτυο από NOCTOC

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου