ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Η Αγία Κωνσταντία η εν Πάφω: Ιλαρίωνος διακόνισσα, δόξης, Αυτού ισότιμος ώφθης, Κωνσταντία


Ασκητή τω μεγάλω διακονήσασα, εν Πάφου περιοικίδι, τω ασκουμένω σεπτώς, Ιλαρίωνι και πίστει διαπρέψασα, ώφθης κοσμήτωρ γυ­ναικών, και προστάτις Παφηνών, θεόσοφε Κων­σταντία, ημίν Χριστόν η αόκνως, ιλεουμένη τοις τιμώσί σε.

Απολυτίκιο Αγίας Κωνσταντίας. Ήχος πλ. α' Τον συνάωαρχον Λόγον


Όταν πριν περίπου ένα χρόνο είχαμε προτογράψει για την Αγία Κωνσταντία την Παφία, προστάτιδα της Πάφου και των Παφιτών (εδώ), καμία αναφορά δεν υπήρχε γι' αυτή την αγία οπουδήποτε για τον απλούστατο λόγο ότι η ύπαρξή της είχε ξεχαστεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Να, όμως, που ακόμα γίνονται θαύματα και η Αγία Κωνσταντία εμφανίστηκε στις μέρες μας με θαυμαστόν τρόπο για να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχει και βρίσκεται εδώ κοντά μας και ότι δεν μας έχει ξεχάσει όπως την ξεχάσαμε εμείς. Φέτος, λόγο των πρόσφατων θαυμάτων της, μετά από εκατοντάδες χρόνια, όχι μόνο την τιμήσαμε κατά την ημέρα της εορτής της στις 25 Αυγούστου, αλλά έγινε και αγρυπνία προς τιμήν της στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Σαλαμιώτισσας καθώς και στην εκκλησία της κοινότητας Αναβαργός στην Πάφο. Επιπλέον, για πρώτη φορά (μετά ίσως από εκατοντάδες χρόνια) υπάρχει και η εικόνα της Αγίας Κωνσταντίας στην Πάφο και βρίσκεται για μόνιμο προσκύνημα στην Μονή της Παναγίας Σαλαμιώτισσας. Ευχόμαστε σύντομα να χτιστεί και ναός στην πόλη της, την Πάφο, προς τιμήν της.

Και μερικές πληροφορίες από το συναξάρι της Αγίας Κωνσταντίας:

Η Αγία Κωνσταντία "ευλαβής γυνή" όπως την ονομάζει ο συναξαριστής, ήταν μαθήτρια του Αγίου και Μεγάλου Ιλαρίωνος, ο οποίος ασκήτευε στην Επισκοπή της Πάφου. Μετά τον θάνατό του αγίου Ιλαρίωνα, η αγία Κωνσταντία παρέμεινε στον τάφο του και με αγώνες ασκητικούς προσπαθούσε να μιμηθεί τον άγιο, προσευχόμενη αδιάλειπτα και αγωνιζομένη για την ψυχική της τελείωση. Με την πίστη της και τις πρεσβείες του αγίου Ιλαρίωνος αξιώθηκε να κάνει και θαύματα. Όταν κάποτε το λείψανο του αγίου είχε κλαπεί και μεταφερθεί στην Παλαιστίνη, η αγία μόλις το είχε μάθει "εξέπνευσε" δείχνοντας έτσι με τον θάνατό της τον πόθο και την ευλάβεια που έτρεφε προς τον άγιον Ιλαρίωνα.

Η Αγία Κωνσταντία έχει πλήρη ακολουθία στα Κύπρια Μηναία. Στο απολυτίκιό της ονομάζεται «Προστάτιδα της Πάφου». Η Μνήμη της εορτάζεται στις 25 Αυγούστου.

Παραδοσιακοί χοροί και σκοποί της Ελλάδας - Greece - Traditional songs and dances - Grèce - Chansons et danses populaires

Αυτός ο δίσκος περιέχει μια υπέροχη συλλογή με παραδοσιακή μουσική από διάφορα μέρη της Ελλάδας που καταγράφηκαν μεταξύ 1930 και 1959 από τον εθνομουσικολόγο Samuel Baud-Bovy. Υπάρχουν έξι ηχογραφήσεις που καταγράφηκαν το 1930 στα Δωδεκάνησα, και συμπεριλαμβάνουν οργανικά ντουέτα με δωδεκανησιακή λύρα και λαούτο, μερικά πανέμορφα φωνητικά ντουέτα, και μερικά σόλο φωνητικά. Υπάρχουν 16 ηχογραφήσεις που καταγράφηκαν στην Κρήτη το 1954 και αντιπροσωπεύουν ένα ευρύ φάσμα από τη φωνητική και οργανική μουσική παράδοση του νησιού. Τέλος υπάρχουν επτά κομμάτια που ηχογραφήθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα μεταξύ 1930 και 1959, συμπεριλαμβανομένων σόλο φωνητικά και οργανικές ηχογραφήσεις με φλογέρα, κλαρίνο, και λαούτο. Ο ήχος είναι εξαιρετικός, ακόμα και στις πρώτες ηχογραφήσεις. Το βιβλίο, με σημειώσεις στα αγγλικά και τα γαλλικά, έχει εκτενείς πληροφορίες για την πηγή των ηχογραφήσεων, το υπόβαθρο για τη μουσική, και μια συζήτηση για κάθε κομμάτι, και υπάρχουν και μερικές υπέροχες φωτογραφίες.


Νησιωτική Ελλάδα: Δωδεκάνησα

01. Πάνω χορός
02. Σούστα
03. Το μοιρολόι της Παναγιάς
04. Το Ρηνάκι
05. Καλημερίσματα
06. Νανούρισμα


Νησιωτική Ελλάδα: Κρήτη

07. Κοντυλιές Μεσσαρίτικες
08. Κοντυλιές Στειακές
09. Συρτός Ρεθύμνου
10. Πηδηχτός
11. Πηδηχτός
12. Ασκομαντούρα (γκάιντα)
13. Μπαλάντα
14. Tου Αϊ-Γιώργη
15. Ερωτόκριτος
16. Νανούρισμα
17. Τραγούδι του γάμου
18. Μοιρολόι
19. Μοιρολόι
20. Μοιρολόι
21. Ριζίτικο
22. Ριζίτικο

Ηπειρωτική Ελλάδα: Ρούμελη - Ήπειρος

23. Φλογέρα
24. Φλογέρα
25. Φλογέρα
26. Φλογέρα
27. Τραγούδι του γάμου
28. Τραγούδι κλέφτικο
29. Τραγούδι του Αλή Πασά

ΛΗΨΗ (με Google Chrome):Part 1 (μέρος Α') και Part 2 (μέρος Β')

This is a lovely collection of traditional music from various parts of Greece, recorded between 1930 and 1959 by ethnomusicologist Samuel Baud-Bovy. There are six performances recorded in 1930 in the Dodecanese Islands including lyra and lauto instrumental duets, a couple of gorgeous duet vocals, and a couple of solo vocals. There are 16 performances recorded in Crete in 1954, featuring a wide range of vocal and instrumental music. Finally there are seven tracks recorded in continental Greece between 1930 and 1959, including solo vocals and instrumental performances on flute, clarinet, and lute. Sound is excellent, even on the earliest recordings. The booklet, with notes in English and French, has extensive information on the source of the recordings, background to the music, and a discussion of every track, and there are a handful of wonderful photos.

Grèce insulaire: Dodécanèse

01. Pano choros ("Danse haute")
02. Sousta (Danse)
03. To miroloi tis Panagias ("Mirologue de la Vierge")
04. To Rinaki ("La petite Irène")
05. Kalimerisma (Distique "du bonjour")
06. Nanourisma ("berceuse")

Grèce insulaire: Crète

07. Kondylies messaritikes ("airs de la Messara")
08. Kondylies stiakes ("airs de Sitia")
09. Syrtos rethemniotikos (danse de Rethymno)
10. Pidichtos ("danse sautée")
11. Pidichtos
12. Askomandoura ("cornemuse")
13. Ballade
14. Tou Aï-Giorgi (ballade de saint Georges)
15. Erotokritos (Roman crétois)
16. Nanourisma ("berceuse")
17. Chanson de mariage
18. Miroloi ("lamentation funèbre")
19. Miroloi
20. Miroloi
21. Rizitiko (chanson des rizes)
22. Rizitiko

Grèce continentale: Roumélie - Epire

23. Floyéra (Flûte oblique)
24. Floyéra
25. Floyéra
26. Floyéra
27. Chant de mariage
28. Chanson cleftique
29. Chanson d’Ali Pacha

DOWNLOAD (with Google Chrome): Part 1 and Part 2

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Στο δρόμο για το σχολείο • Ντοκιμαντέρ • iki dil bir bavul • On the Way to School • Documentary

Είδος: Ντοκιμαντέρ
| Δράμα
Χώρα: Τουρκία
Έτος: 2008
Διάρκεια: 77 λεπτά
Γλώσσα: Τουρκικά, Κουρδικά | Υπότιτλους: Αγγλικά, Γαλλικά
Σκηνοθεσία: Ozgür Dogan, Orhan Eskikoy


Ένα χρόνο στη ζωή ενός Τούρκου δασκάλου ο οποίος διδάσκει την τουρκική γλώσσα σε Κουρδόπουλα σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Τουρκίας. Τα παιδιά δεν μπορούν να μιλήσουν τουρκικά, ο δάσκαλος δεν μπορεί να μιλήσει κουρδικά και αναγκάζεται να γίνει ένας εξόριστος στην ίδια του τη χώρα. Το ντοκιμαντέρ «Στο δρόμο για το σχολείο» είναι μια ταινία για ένα Τούρκο εκπαιδευτικό που είναι μόνος σε ένα χωριό ως αντιπρόσωπος του κράτους, καθώς και σχετίζεται με την αλληλεπίδρασή του με τα παιδιά των Κούρδων που πρέπει να μάθουν τουρκικά. Η ταινία μαρτυρεί το πρόβλημα επικοινωνίας δίνοντας έμφαση στην μοναξιά ενός δασκάλου σε μια διαφορετική κοινότητα και πολιτισμό. Και τις αλλαγές που επήλθαν από την παρουσία του σε αυτή την διαφορετική κοινότητα κατά τη διάρκεια ενός έτους. Η ταινία καταγράφει ένα σχολικό έτος, αρχίζοντας από τον Σεπτέμβριο του 2007 μέχρι την αναχώρηση του δασκάλου για τις καλοκαιρινές διακοπές τον Ιούνιο του 2008. Κατά την περίοδο αυτή, αρχίζουν να γνωρίζουν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον αμοιβαία και σιγά-σιγά. Ένα πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ.

Genre: Documentary | Drama
Country: Turkey
Duration: 77 min
Language: Kurdish, Turkish | Subtitle: English, French
Director: Ozgür Dogan, Orhan Eskikoy


One year in the life of a Turkish teacher, teaching the Turkish language to Kurdish children in a remote village in Turkey. The children can't speak Turkish, the teacher can't speak Kurdish and is forced to become an exile in his own country. On the Way to School is a film about a Turkish teacher who is alone in a village as an authority of the state, and about his interaction with the Kurdish children who have to learn Turkish. The film witnesses the communication problem emphasizing the loneliness of a teacher in a different community and culture; and the changes brought up by his presence into this different community during one year. The film chronicles one school year, starting from September 2007 until the departure of the teacher for summer holiday in June 2008. During this period, they begin to know and understand each other mutually and slowly. An award winning documentary.


ΛΗΨΗ - DOWNLOAD

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Τρεις όμορφες: Κυπριακό Δημοτικό Τραγούδι

Μιαν Τζιερκατζήν τρεις όμορφες
νάεν τες δης π' αλλάξαν
τζιαι γρουσολόϊν τζιαι βρουλλίν
χαρώ τες που πετάξαν.

Επήαν εις την εκκλησσιάν
τζιαι μπήκαν ούλλες μάτσαν
τζιαι προσκυνήσαν τον Γριστόν
τζιαι το τζιερίν τους άψαν.

Τζι' επήαν εις τους σκάμνους τους
κατά σειράν τζι' εκάτσαν.
Εβκήκαν τρεις τζιαβκούνηες
στην στράταν τους τζι' εκάτσαν.

Ετέλειωσεν η λουτουρκά
τζι' εβκήκαν ούλλες μάτσαν.
Πρώτα ελυπηθήκαν τες
τζιαι δεν τες επειράξαν.

'Υστερα αναδώγνει τους
τζι' ούλοι που μιαν αρπάξαν,
εσσίσαν τους τα ρούχα τους
εν τους εφήκαν κλάτσαν.

Αντζιέλοι που τους ουρανούς
ήρταν τζιαι τους τα ράψαν,
επήαν στες μανάες τους
τζι' απού καρκιάς εκλάψαν.

Εκόψαν που τες βούτσες τους
κομμάδκια τζι' επετάξαν
τζι' είπαν τους ίντα πάθασιν
που βκήκαν εις την πιάτσαν.

'Πήαν τζιαι λαπορτάραν τους
τζείνους που τες 'πειράξαν
που δέκα γρόνια φυλακήν
καθ' έναν τους εκάτσαν.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Το τραούδιν της Εμινές: Η αγάπη ενός Ελληνοκύπριου για μια Τουρκοκύπρια

Έστραψεν η Ανατολή τζι' εβρόντησεν η Δύση
τζι΄εχαμηλοπουμπούρισεν η Πέτρα του Λιμνίση.
Που ΄σσει πλαζίριν* τζι' όρεξην ας έρτη ν' αγροιτζήση,
να κάμω τ' αμματάτζια του να τρέξουν σαν τη βρύσην.
Ο καημένος ο Πιδκιάς* όσον να ξησσειλήση,
να πα στα Πρασκειοσίουρα* τζι ούλα να τα ποτίση
γιατ' έσσει σσήρες τζι' ορφανά τζι' εν να τα κετσσιντίση*.
Τον Γριστοφήν μας τον φτωχόν, που μπέρτεψεν στην κρίσην!
Πκοιος εί(δ)εν μαρμαρόλακκον νερόν να ξησσειλήση,
πκοιος εί(δ)εν τζιαι τον Γριστοφήν Τούρτσσισσαν ν' αγαπήση!
Μα μιαν α(γ)ΐαν Τζερκατζήν, δεσποτιτζήν ημέραν,
που τράφηκεν τζι' εξάλλαξεν τ' όμορφον παλληκάριν,
σαν έλαμπεν ο ήλιος, σαν λάμπει το φεγγάριν.
Σηκώννεται τζι' ο Γριστοφής τζιαι πάει στο παζάριν·
η πρώτη τ' αγορά ΄ντα ΄τουν; της Εμινές ζωνάριν!
Μα που τον εί(δ)αν τα σκυλιά*, που μέσα του το βάλλει.
Έναν Τουρτσσίν, καλόν Τουρτσσίν, πόθελεν το καλόν του,
στέκει τζιαι παραντζέλλει του σαν τον πνεμματικόν του.
Ο Γρηστοφής μήτ΄άκουσεν, μήτ' επαραντζελλιέτουν·
εις στο στενόν της Εμινές πάει τζι' εδκιατζινιέτουν*.
Εί(δ)εν τον το Μουσουρμανιόν, που μέσα του το βάλλει,
που μέσα τους εβάλασιν να κάτσουν να τον πκιάσουν.
Πάνω που τα μεσάνυχτα το κόλιν* ένωσέν τους.
Αππόξω βάλουν τους φωνήν τζιαι πόσσω πολοέται·
- Ά, Εμινέ, κιούλ- Εμινέ*, λαμπάδα καφουρένη,
καδένα στους ενιά γυρούς τζιαι παραβουττημένη,
αν θέλης το χαττίριν μας τζι' αν θέλης την τιμήν σου,
έβκαρ' μας τον κιαούρ- ογλού* που μέσα στην αυλήν σου
τζιαι παίρνουμε σε στου βαλή τζιαι πα' η τζεφαλή σου.
- Τζιαι θέλω το χαττίριν σας τζιαι θέλω την τιμήν μου
τζιαι θέλω τα μαντήλια μου ψηλά στην τζεφαλή μου.
Αν έχοντας τζι' έχω Ρωμιόν εγιώ μεσ' στην αυλή μου,
επάρτε με εις του βαλή τζι' ας πα' η τζεφαλή μου.
- Ά, Εμινέ, κιούλ- Εμινέ, λαμπάδα καφουρένη,
καδένα στους ενιά γυρούς τζιαι παραβουττημένη,
αν θέλης το χαττίριν μας τζι' αν θέλης την τιμήν σου,
έβκαρ' μας τον κιαούρ- ογλού* που μέσα στην αυλήν σου
τζιαι παίρνουμε σε στου βαλή τζιαι πα' η τζεφαλή σου.
- Τζιαι θέλω το χαττίριν σας τζιαι θέλω την τιμήν μου
τζιαι θέλω τα μαντήλια μου ψηλά στην τζεφαλή μου.
Αν έχοντας τζι' έχω Ρωμιόν εγιώ μεσ' στην αυλή μου,
επάρτε με εις του βαλή τζι' ας πα' η τζεφαλή μου.
Να μ' έπλασεν ο Πλάστης μου μιαν ώραν παλληκάριν,
να πα' στον Μουχασίλααν* να κάμω αρζεχάλιν*,
πως ήρταν τζι' επατήσασιν τα σπίδκια του σερντάρη*.
Πόκουσεν το Μουσουρμανιόν, εγύρισεν να πάη.
Έναν Τουρτσσίν, καλόν Τουρτσσίν, πολλά του κακοφάνην·
κλωτσιάν της πόρτας έ(δ)ωκεν, έξω ΄τουν τζι' έσσω μπαίννει,
την σκάλαν εν που έπκιασεν τζι' εξέ(β)ην πα' στ' ανώϊν.
Γιον τρέμει το καρκόφυλλον, γιον τρέμει το κουλούτζιν*,
έτσ' έτρεμεν ο Γρηστοφής αππέσω στο σεντούτζιν.
Σσίλια ριάλλια του 'δωκεν, για να της τον χαρίση,
τζιαι τζείνον το κακόν σκυλλίν έθθεν να καϊλίση*.
- Μου δώκης το κκεμέριν* του τζιαι να σου τον χαρίσω.
Τζιαι πολοάτ' ο Γρηστοφής τζιαι λέει τζιαι λαλεί του·
- Αν πκιάσεις το κκεμέριν μου, να σ' είδα σκοτωμένον,
τζι' αππεξωθκιόν της Εμινές να σ΄είδα κρεμασμένον.
Τζιαι τζείνον το κακόν Τουρτσσίν πολλά του κακοφάνην
τζιαι μιαν φωνήν εν πόριξεν όσην τζι' αν εδυνάστην:
- Βουράτε, το Μουσουρμανιόν, τζι' ο Γριστοφής επκιάστην!
Είσσεν ευτζήν που τον Θεόν τζι' ευτζήν της Παναΐας,
πκιάννουν τζιαι δκιαζυώννουν τον πάνω σε μιαν σανίαν
τζιαι τζείνου του κακού Τουρτσσιού εκόψαν του κοντόσσιν*
Εράψαν του τ' αμμάδκια του με μια ψιλή ραφίαν,
πκιάννουν καβαλλιτζεύκουν τον πα' στην κουτσοκαμήλαν.
Τζι' επολοήθην Γριστοφής τζιαι λέει τζιαι λαλεί τους·
- Ούλην την Χώραν* πάρτε με, κάμετε χωρκο(γ)ΰριν,
εις το στενόν της Εμινές εν θέλω παναΰριν.
Θέλεις επαρακούσασιν, θέλεις καταύτυς κάμνουν,
ούλην την Χώραν πέρνουν τον, κάμνουν τον χωρκοΰριν
εις το στενόν της Εμινές κάμνουν τον παναΰριν.
Μα μια τζυρά τζι΄αρκόντισσα απού το παναθύριν,
εσφόντζιζεν τ' αμμάδκια της μ' έναν γρουσόν μαντήλιν.
- Εν είσσεν, γυιέ μου, Γριστοφή, Ρωμαΐσσαν ν' αγαπήσης,
τζι' αγάπησες την Τούρτσσισαν τζιαι να τουρκομανίσης;
'Οσοι πιστεύκετε Θεόν τζι' όσοι την Παναΐαν,
τον έρωταν να φεύκετε τζιαι φέρνει πεζαρίαν*.
- Αν αγαπώ την Τούρτσσισσαν, θέλει τζιαι μαρτυρίαν.
Τζιαι να σου τζιαι την Εμινέν τζι΄ήρτεν στο παναθύριν
τζι' εσφόντζιζεν τ' αμμάδκια της μ' ένα ψιλόν μαντήλιν.
- Έσσε τον νου σου, Γριστοφή, να μεν Τουρκομανίσης
ούτε την πίστη ν΄άρνηθής ούτε σταυρόν πατήσης.
Μα σσίλια γρόνια τζι' αν-ι-ζης, αμμά 'ντα 'ν να κερτίσης;
- Ά, Εμινέ, κιούλ- Εμινέ, λαμπάδα καφουρένη,
τζι' εγιώ εσέν αγάπουν σε, π' αφ' ης ήμουν κοπέλλιν.
- 'Α, Γριστοφή μου, μάνα μου, τζιαι τσσελεπή αγά μου,
που σ' είχα μεσ' στ' αγγάλια μου τζι' εσβήνναν τα λαμπρά μου.
- Ά, Εμινέ, κιούλ- Εμινέ, τζιαι τρυφερόν μ' αγρέλλιν,
πο ούλλες ποσ' ο κασαπάς είχα σε δκιαλεμένην.
- Ά, Γριστοφή μου, μάνα μου, κάθεσαι στην κουτσοκαμήλαν
τζιαι λάμπουν οι βουκκούες σου σαν της μηλιάς τα μήλα.
Ποττέ καράβιν εν περνά, χωρίς να βάλουν σ' άγιον,
΄πο τζαχαμαί σηκώννουν τους, παίρνουν τους στο σαράγιον*.
- Τζιαι έλα, πε μας, Εμινέ, εσού πέρκι γλυτώσης,
του Γριστοφή ελάλες του ΄ξα* ΄ρκετουν με το ζόριν;
- Είντα 'φελούν τα ψέματα, βελή μου, να τα πούμεν,
μα ο Ρωμιός δεν έρκετουν δίχως να ην του πούμεν.
Επήαν τζι' εκρεμμάσαν τους τζει πάνω πον τα τζιόνια
τζι' ασπρίσαν τα κριάτα τους περίτου που τα σσίονια.
Τζιαι τζείνους εκρεμμάσαν τους τζιαι δεν ελοαρκάσαν κρίμαν,
τζείνους τους δκυο εβάλαν τους, τους δκυο τους έναν μνήμαν.
Βλαστά η κόρη λεμονιά τζι' ο νέος τζυπαρίσσιν
τζιαι καθ' αγίαν Τζερκατζήν γύρνουσιν τζιαι φιλούσιν.
Δκυο λυ(γ)ερές τους εί(δ)ασιν που 'γυρναν τζι΄εφιλούνταν:
- Ά(δ)ε τα, κόρη, ά(δ)ε τα, τα δκυο αγαπημένα,
σαν εφιλούσαν ζωντανά, φιλούν τζιαι πεθαμμένα.
- Ρέξετε*, κόρη, ρέξετε, περνάτε στη δουλιά σας
τζι΄εμείς νεότην είχαμεν οσάν την αφεγκιάν σας.
Σ΄έναν περβόλιν δασερόν σκαρτίλια* τζιλαδούσιν,
ζωήν τζιαι χρόνια να 'χουσιν όσοι τζι' αν τα γροικούσιν.
Τζιαι τζείνος που μου το 'μαθε σαν ποιητής λοάται,
τζείνου πρέπει συχχώρηση τζι' εμέναν τ' ως πολλά 'τε.


Γλωσσάρι κυπριακής διαλέκτου

* πλαζίριν = ευχαρίστηση
* Πιδκιάς = ο ποταμός Πεδιαΐος
*Πρασκειοσίουρα = το χωριό Πρασκειό + Σίουρη, περιοχή στο χωριό
* κετσσιντίζω = διατρέφω, αναγιώννω
* σκυλιά = Τούρκοι
* εδκιατζινιέτουν = έκανε βόλτες
* κόλιν = περίπολος (τουρκική λέξη)
* κιούλ- Εμινέ = Τρανταφυλλένια - Εμινέ (τουρκικά)
* κιαούρ- ογλού = γυιος των απίστων, δηλ. των Ελλήνων (τουρκικά)
* Μουχασίλαος = 0 κυβερνήτης της Κύπρου επί Τουρκοκρατίας
* αρζεχάλιν = αναφορά (τουρκική λέξη)
* Σερδάρης = αξιωματικός (για φύλαξη παραλιών) επί Τουρκοκρατίας
* κουλούτζιν = κουταβάκι
* καϊλίζω = δέχομαι, δίνω την συγκατάθεσή μου (από την τουρκ. λέξη kail)
* κκεμέριν = ζώνη µε θήκη για χρήµατα
* κοντόσσιν = αμοιβή, μισθός
* Χώρα = Λευκωσία
* πεζαρία = τρέλλα
* Σαράγιον = το μέγαρον του Τούρκου κυβερνήτη
* ξα = όξα (τουρκική λέξη) = ή
* ρέξετε, από το ρέσσω = περνώ, διαβαίνω
* σκαρτίλια ή ζαρτίλια = καρδερίνες


Μηλιά μου: Κυπριακό Δημοτικό Τραγούδι


Ου! Μηλιά μου που σε πότιζα
οι κλώνοι σου αθούσαν, καλή
Αχ! τωρά που σε παρέτησα
κλώνοι τζι' αθθοί εκρούσαν, ωρή!

Ου! Μηλιά μου που σε πότιζα
τζι' έπερνα τον νοσσιόν σου, καλή
Αχ! τωρά που σε παρέτησα
εν να 'νι το θαφκιόν σου, ωρή!

Ού! Μηλιά μου που σε πότιζα
τζι' είχα σε για καμάριν, καλή
Αχ! τωρά που σε παρέτησα
μοιάζεις του τζιτρινιάρη, ωρή!

Ου! Μηλιά μου που σε πότιζα
είσσιες δροσσιάν τζι' αέραν, καλή
Αχ! τωρά που σε παρέτησα
έπκιασέ σε η ξέρα, ωρή!


Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Ο Μανώλης: Κυπριακό Δημοτικό Τραγούδι

Μιαν Τζιερκατζήν ημέραν που ήτανε σκολιά
άλλαξεν ο Μανώλης να πα' στην εκκλησσιάν,
Εσούστην τζιαι λυ(γ)ίστην τ' ωραίον του κορμίν,
που είσσιεν ο Μανώλης τζι' αγγελικήν μορφήν,
αγγέλου θεωρίαν τζι' αγγέλου την λαλιάν,
που είσσιεν ο Μανώλης τζι' αγγέλου ομορκιάν.
Έπκιασεν τ΄άρματά του τζιαι πα' στην αγοράν
τζι' έβκαλεν τ' άρματά του τζι' εγύρεψεν καυκάν.
Τον βρίσκ' έναν Τουρκάτζιν, πούχαν φιλίαν πριν,
φιλίαν του Ιούδα που είσσιεν το Τουρτζίν.
Του λέει, βρε Μανώλη πάμεν απού ετζιεί,
λουκάνταν του Μιχάλη πώσσιει καλήν ρατζιήν;
Σσιερκές, σσιερκές επκιάσαν τζι' εις του Μιχάλη παν·
φωνάζει το Τουρκάτζιν, Μιχάλη φέρε τα,
ρατζιήν μεσ' τα ποτίρκα γύρε τζιαι γέμωσ' τα.
Ετζιεί που εκαθούνταν ·εν ήταν μόνοι τους
παρά 'σσιεν τρεις σσιλιάες Τούρκους τζι' ούλον το σόϊν τους.
Ετζιεί που εκαθούνταν μιαν ύβριν είπαν του,
ύβριν για την πατρίδαν, τζιαι για την κάλην του.
Λαλεί του βρε, μουρτάρη, παρά να με γελούν,
κάλλιον να σε σκοτώσω για να με επαινούν.
Σκοτώννει το Τουρκάτζιν τζιαι άλλους έντεκα
τζιαι τρεις μουλαζιμάες τζιαι τον Εκμέκ Ππασσιάν.
Φεύκει να μεν τον πκιάσουν τζιαι πάει στα βουνά
τζιαι βρίσκει μια βρυσούλαν, ωραίαν τζιαι γλυτζιάν.
Εκούμπησεν να πνάσει τζι' εποτζιοιμήθηκεν
τζιαι πως τον κατατρέχαν ·εν εθθυμήθηκεν.
Τσακκώννουν τον οι Τούρτζιοι απάνω στο βουνόν,
αυτ' ήταν· τρεις σσιλιάες τζι' ετζιείνος μανιχός.
Από μακρά αρκίσαν τζιαι τουφεκκίζαν τον
κατόπιν τον επκιάσαν τζι' εφο(β)ερίζαν τον.
Η μάνα του Μανώλη όταν το άκουσεν,
λύπην πολλήν επήρεν τζι' ελυποθύμησεν.
- Τζιαι κρίμα σε Μανώλη, κρίμα στο μπόϊ σου
εντρόπκιασες μ' εμέναν τζι' ούλον το σόϊν σου.
Μανά ·εν ήταν ένας, μανά ·εν ήταν δκυό,
πάρα 'τουν τρεις σσιλιάες, πλακώσαν το βουνόν.
Τ' άρματά σου, Μανώλη, εν πέρνουσιν φωδκιάν,
καμπάνες να τα κάμω μεσ' την Αγιάν Σοφκιάν.
Τ΄'αρματά σου, Μανώλη, τζιαι το ττουφέτζι σου
να πα' να τα κρεμμάσω στο φιλαέττι σου.
Στα σσίλια οκτακόσσια πεντήκοντα οκτώ,
Μανώλης εσκοτώθην, εικοσιδκυό ετών.


Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Τεχεράνη: Μια άλλη πλευρά • Ντοκιμαντέρ • Tehran: Another Side • Documentary


Είδος: Ντοκιμαντέρ
Χώρα: Ιράν
Έτος: 2008
Διάρκεια: 63 λεπτά
Γλώσσα: Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους
Σκηνοθεσία: Σαμ Αλί Κασιάνι

Μέσα σε μια περιόδο όπου οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν είναι σε τεντωμένο σχοινί , ο Σαμ Αλί Κασιάνι επιστρέφει στην πατρίδα των γονιών του κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2007. Όπως και η πλειοψηφία των Ιρανο-αμερικανών που τελικά εγκαταστάθηκαν στην Καλιφόρνια, η οικογένεια του Σαμ ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Ο Σαμ, όμως, είχε τελείως αμερικανοποιηθεί, ζώντας έναν τρόπο ζωής που χαρακτηρίζει τον κάθε νέο στην Καλιφόρνια. Ως εκ τούτου, η αντίληψη του για το Ιράν ήταν παρόμοια μ' εκείνη που έχουν οι περισσότεροι Αμερικανοί, χρωματισμένη με παραποιημένες απεικονίσεις από τα μέσα ενημέρωσης και πολιτικά κατασκευάσματα. Ωστόσο, η Τεχεράνη όπως είχε παρατηρήσει κατά την άφιξή του ήταν κάθε άλλο παρά αυτό που είχε δει στην τηλεόραση: τις πολυσύχναστες, σύγχρονες πλατείες της πόλης, την επίδραση του δυτικού πολιτισμού πάνω στους εφήβους και τους νέους επαγγελματίες, και τις ζωηρές φωνές για κοινωνική μεταρρύθμιση. Το ντοκιμαντέρ «Τεχεράνη: μια άλλη πλευρά» είναι μια ιστορία για μια δυναμική πόλη από τα μάτια ενός Ιρανο-αμερικανού, που στερεί τη φωτογραφική μηχανή από πολιτικό φιλτράρισμα και εξανθρωπίζει τους ανθρώπους της, με ειλικρίνεια και τιμιότητα.

Μετά την επιστροφή του στο Λος Άντζελες από το πρώτο του ταξίδι στην Τεχεράνη, οι φίλοι του ήταν πρόθυμοι να ακούσουν τις ιστορίες και να δουν τις εικόνες που επιβεβαίωναν τις παρανοήσεις τους και τα στερεότυπα για την Τεχεράνη. Ενώ ανάμεναν ιστορίες για ισλαμιστές φονταμενταλιστές και εικόνες με καμήλες να ταξιδεύουν στην έρημο, ο Σαμ τους αποκαλύπτει τις πλευρές της πόλης που τους θύμισε περίπου το χαρακτηριστικό αμερικανικό τρόπο ζωής στην Καλιφόρνια. Αιφνιδιασμένος από σοκ για τη δυσπιστία τους για την ομαλότητα του Ιράν, ο Σαμ αποφάσισε να δημιουργήσει με μια ζωντανή μνήμη από το πρώτο του ταξίδι πίσω στο Ιράν: αυτό το ντοκιμαντέρ.

Περπατώντας στους δρόμους της Τεχεράνης και ερχόμενος σε συνεύρεση με τους καθημερινούς πολίτες της, ο Σαμ φέρνει στην οθόνη πρόσωπα και ιστορίες που αγνοούνται από το BBC και το CNN, συζητώντας ελεύθερα για τα πολιτικά δρόμωνα της χώρας με Ιρανούς φοιτητές, απολαμβάνοντας την νυχτερινή ζωή της πόλης, και απορροφώντας την πλούσια και ξακουστή ιστορία της Τεχεράνης. Μέσα από την προσωπική του αναζήτηση για κατανόηση, ο Σαμ ταξιδεύει, επίσης, στην Άνω Τεχεράνη όπου δημιουργεί φιλίες και όπου αντικρούει απλοϊκές αντιλήψεις για την Αμερική και τους Αμερικανούς, επισκέπτεται τους χώρους ταφής των προγόνων του, και δεσμεύει στην αυξανόμενη υπόγεια hip-hop σκηνή που σαρώνει την πόλη.

Οι παρανοήσεις και τα στερεότυπα που συνδέονται με το Ιράν ασπάζονται γενικά το ίδιο και από τους Αμερικανούς και τους Ιρανο-Αμερικανούς. Μέσα από την εμπειρία του, ο Σαμ ελπίζει ότι το ντοκιμαντέρ του θα λειτουργήσει ως καταλύτης για ν' ανοίξει τα μάτια και τις καρδιές στο κοινό του, για μια Τεχεράνη που επισκιάζεται από πολιτικές γελοιογραφίες και την άγνοια.

Για αυτό τον ιρανο-αμερικανό, η Τεχεράνη ήταν μια μοναδική πόλη που είχε έναν παλμό και ρυθμό διαφορετικό με οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι της του μίλησαν με τη φωνή και την ελπίδα του κάθε λαού, όπως το λαό του Λος Άντζελες, του Τόκιο και του Λονδίνου. Υπάρχουν δύο πλευρές σε κάθε ιστορία, αυτό το ντοκιμαντέρ αφηγείται μια άλλη πλευρά της παρεξηγημένης και συχνά διασυρμένης πόλης των γωνιών και των προγόνων του Σαμ: την Τεχεράνη.

Genre: Documentary
Country: Iran
Year: 2008
Duration: 63 minutes
Language: Persian with English subtitles
Director: Sam Ali Kashani

During a season of intensifying relations between the United States and Iran, Sam Ali Kashani returned to his family’s homeland during the summer of 2007. Like the majority of Iranian-American families that ultimately settled in California, Sam’s family came to the United States after the Islamic Revolution in 1979. Sam, however, was thoroughly American, leading a lifestyle typical of any young Californian. Therefore, his perspective of Iran was much like most Americans, colored by skewed media portrayals and political constructions. Yet, the Tehran he observed upon his arrival was anything but what he had seen on the television: the bustling, modern city squares; the influence of Western culture on the adolescents and young professionals, and the vibrant calls for social reform. Tehran: Another Side is a tale of the dynamic city from the eyes of one Iranian-American, which strips the camera from political filtering and humanizes its people with sincerity and honesty.

Upon his return to Los Angeles from his first trip to Tehran, his friends were eager to hear stories and see pictures that confirmed their misconceptions and stereotypes of Tehran. While they anticipated tales about Islamic fundamentalists and images of desert traveling camels, Sam revealed sides of the city that reminded them about their typical American lives in California. Taken aback by their shock and disbelief about Iran’s normalcy, Sam resolved to piece together a living memory of his first trip back to Iran: this documentary.

While walking the streets of Tehran and commingling with its everyday citizens, Sam brings to the screen faces and stories ignored by the BBC and CNN, freely discussing politics with Iranian college students, taking in the city’s electric night life, and absorbing Tehran’s rich and celebrated history. In his personal quest for understanding, Sam also travel’s through upper Tehran where he makes friends and challenges simplistic notions about America and Americans, visits his ancestors’ burial sites, and engages the growing underground hip-hop scene sweeping through the city.

Misconceptions and stereotypes linked to Iran are held by Americans in general and Iranian-Americans alike. Through his experience, Sam hopes his documentary will serve as a provocative catalyst opening his audience’s eyes, and hearts, to a Tehran shadowed by political caricatures and ignorance.

For one Iranian-American, Tehran was a unique city that had a vibe and pace unlike any other city in the world, but its people spoke with a tone and hope much like the people of Los Angeles, Tokyo or London. There are two sides to every story, this documentary tells another side of the often misunderstood and vilified city Sam’s parents fled and his ancestors are buried under: Tehran.


Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Οι Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης - Saints Reginos and Orestis

Μαρτύρων σύλλογος νυν ευφραίνεται- αγγέλων άσμασι μεγαλύνομεν, την μνήμην υμών άγιοι- άπαντες μελωδούντες και πιστώς εκβοώντες, χαίροντες της Τριάδος, Δυάς μαρτύρων και κλέος- Ρηγίνε και Ορέστα, υπέρ ημών αεί πρεσβεύετε.

Απολυτίκιο Αγίων Ρηγίνου και Ορέστη

Οι Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης γεννήθηκαν στην Χαλκηδόνα, που βρίσκεται στα παράλια της Μικράς Ασίας, στην Προποντίδα. Ο δε Ρηγίνος όταν κατατάχθηκε στο στρατό ασκήτευε σημαντικά, κάτι που οι συνάδελφοί του ειδωλολάτρες πρόσεξαν και τον κατήγγειλαν στον ηγεμόνα Πρεζεντίνο τον στρατηλάτη. Αυτός, αφού βασάνισε φρικτά τον Ρηγίνο τον έβαλε μέσα σε σάκο και τον έριξε στη θάλασσα, αλλά ο σάκος σχίστηκε και δυο δελφίνια κουβάλησαν τον Άγιο στην πλάτη τους και τον έβγαλαν στη στεριά. Τότε τον φυλάκισαν μαζί με τον Ορέστη. Αλλά θαυματουργικώς οι φυλακές άνοιξαν και Ρηγίνος και Ορέστης έφτασαν στην Κύπρο, όπου δίδασκαν μέχρι που οι ειδωλολάτρες τους συνέβαλαν και τους αποκεφάλισαν. Οι χριστιανοί που παρακολούθησαν το μαρτυρικό θάνατο των Αγίων, περισυνέλεξαν κρυφά τα ιερά σκηνώματα και τα έθαψαν στο νησί. Ο τάφος του Αγίου Ρηγίνου (κάτω) βρίσκεται στο χωριό Φασούλα Λεμεσού, δίπλα από το ξωκλήσι των Αγίων Ρηγίνου και Ορέστη. Το σημείο ταφής του Αγίου ανεβρέθηκε, όταν ο Άγιος Ρηγίνος παρουσιάστηκε σ’ όραμα ενός παλαιότερου ιερέα του χωριού. Το Άγιο λείψανο, μετακομίσθηκε στη Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στη Σκόπελο. Εκτός της Φασούλας, οι Άγιοι τιμούνται ιδιαίτερα στο Απλίκι της Λευκωσίας, και στην Τρεμιθούσα της Πάφου όπου υπάρχουν ναοί αφιερωμένοι στη μνήμη τους.

Η μνήμη των Αγίων Ρηγίνου και Ορέστη εορτάζεται στις 2ο Αυγούστου.

Saints Riginos and Orestes were born in Chalcedon, located on the coast of Asia Minor, in Marmara. When Riginos joined the army he led an exremely ascetic life, something that his fellow army men who were idolaters noticed and complained about it to governor Prezentino the commander. He, in turn after torturing Riginos horribly, he put him in a sack and threw him into the sea, but the bag was torn and two dolphins carried him on their backs and pulled him ashore. Then he was put in jail along with Orestes. But miraculously the prison doors were opened up and Riginos and Orestes arrived in Cyprus, where they taught Christianity until the idoladers captured and decapitated them. Christians who witnessed the martyrdom of the Saints secretly collected the holy relics and buried them on the island. The tomb of Saint Riginos (above) is situated at the village of Fasoula in the district of Lemassol, next to the chapel of the Saints Riginos and Orestes. The location of the burial of the Saint was discovered, when Saint Riginos presented himself in a vision to a previous village priest. The holy relic, was moved to the Monastery of Saint John the Baptist in the island of Skopelos, Greece. Besides Fassoula, the Saints are particularly honored at the village of Apliki in Nicosia and the village of Tremithousa in Paphos where there are churches dedicated to their memory.

The memory of the Saints Riginos and Orestes is celebrated on August 20.


Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Το Μασσαίριν: Ένας ξεχαμένος χορός της Κύπρου - The Knife Dance: A forgotten dance of Cyprus

Αυτός ο χορός της Κύπρου έχει ξεχαστεί εδώ και πολλά χρόνια. Ονομάζεται χορός του Μαχαιριού (Το Μαshαίριν) διότι 2 άνδρες πέρνουν θέση ο ένας απέναντι στον άλλο και αρχίζουν να χορεύουν με τον ένα χορευτή να κρατάει μαχαίρι, προσποιούμενοι μια πάλη.
Στο «μαshαίριν» («μαχαίρι») ο χορευτής κινείται ρυθμικά, βαστώντας ένα τσακκίν (σουγιά) ή ένα μαχαίρι, γύρω από το συγχορευτή του. Στη συνέχεια μπήγει το μαχαίρι στη γη και χορεύει πάνω και γύρω απ' αυτό. Με τη βοήθεια του συντρόφου του λυγίζει προς τα πίσω, πιάνει το μαχαίρι με τα δόντια του, σηκώνεται και χορεύει. Τέλος, κι­νεί το μαχαίρι με μεγάλη δεξιοτεχνία κοντά στο πρόσωπο, γύρω και πάνω από το κεφάλι και το σώμα του συγχορευτή. Σε μερικά χωριά, κυρίως της Μεσαορίας, ο χορευτής μαχαιρώνει εκείνον που τον βοηθούσε προηγουμένως, ο οποίος ξαπλώ­νει κάτω. Ακολουθεί μιμική αναπαράσταση της εκδοράς και του καθαρισμού του σφάγιου. Τέλος, τον φορτώνεται και χορεύει. Στη μελωδία και τη σύνθετη αυτή μορφή το μασσαίριν είναι πολύ σχετικό με το χορό του χασάπη της Αγιάσου στη Λέσβο.


This dance from Cyprus has long since it has become forgotten. It is called the knife dance because 2 men would get opposite each other and start dancing with one of the dancers holding a knive, acting out a fight.
In the "mashairin" ('knife') the dancer, holding a clasp-knife or bowie, moves rhythmically about his partner before plunging the knife into the ground and
dancing over and around it. Supported by his partner, he bends over backwards, grips the knife in hi teeth, rises to his feet, and dances. Finally. he adroitly
brandishes the knife close to his partner's face and all about his head and body. In some villages, mainly those of Mesaoria, the dancer 'knifes' his erstwhile
supporter, who falls prostrate. The dancer mimes the flaying and disembowelling of the 'carcase' and then dances with it slung over his back. In both its melody and this more elaborate dance form, the "mashairin" closely resembles the "chasapis" or butcher's dance from Ayiasso in Lesvos (Mytilene).


Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Η σημασία του ψωμιού στον πολιτισμό των Ελληνοκυπρίων - The importance of bread in Greek Cypriot culture

Από τ' αρχαία χρόνια το νησί της Κύπρου ήταν φημισμένο για το καλό του ψωμί. Ένας αρχαίος συγγραφέας, ο Εύπωλος , γράφει:

«Είναι σκληρό πράγμα, να βλέπεις κυπριακά ψωμιά, και να μπορέσεις να τα προσπεράσεις, γιατί προσελκύουν τους πεινασμένους ταξιδιώτες σαν μαγνήτης».

Το ψωμί της Κύπρου, σύμφωνα με επίσης έναν άλλο ταξιδιώτη του 18ου αιώνα, δεν ήταν μόνο εξαιρετικής ποιότητας, αλλά και το καλύτερο που μπορούσε να βρεθεί σ' ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Για τους κατοίκους του νησιού, ωστόσο, ήταν κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ήταν μια βασική τροφή απαραίτητη για την καθημερινή τους επιβίωση. Ωστόσο, το ψωμί στην Κύπρο έχει επίσης και θρησκευτικές διαστάσεις : το ηγιασμένο «πρόσφορο» που χρησιμοποιείται στην Θεία Κοινωνία αλλά και για τους πεθαμένους, ο στολισμένος «άρτος» που χρησιμοποιείται στην εκκλησία για ονομαστικές εορτές καθώς και το παραδοσιακό ψωμί που σχετίζεται με τις μεγάλες θρησκευτικές εορτές. Επιπλέον, η σημασία του ψωμιού στα έθιμα του ελληνοκυπριακού λαού απεικονίζει τη λαογραφική πτυχή - και την αξία - αυτού του σχεδόν- καθολικού είδους τροφής.
Η τοπική ποικιλία σιταριού που ονομάζεται «μαυροθέρι» παρήγαγε πολύ εύγευστο ψωμί με σκουρο- κίτρινο χρώμα, αλλά δυστυχώς κατά τα πρόσφατα χρόνια έχει πλήρως αντικατασταθεί από εισαγόμενες ποικιλίες σιταριού που παράγουν μεγαλύτερες σοδιές .

Το πιο κοινό είδος κυπριακού ψωμιού γίνεται με προζύμι. Ωστόσο, υπάρχει επίσης και άζυμο ψωμί που συνήθιζαν να το ψήνουν πάνω σε «σάτζια» όπως λέγονται στην Κύπρο. Το «σάτζι» είναι μια λεπτή στρογγυλή πλάκα από φύλλο σιδήρου, 40 εκ. σε διάμετρο το οποίο τοποθετείται πάνω από τη φωτιά. Το «σάτζι» χρησιμοποιείται επίσης στις αραβικές χώρες όπου κάνουν αραβικό άζυμο ψωμί που ονομάζεται «φατίρ» ή «τσούμπις». Μερικές ποικιλίες αυτού του άζυμου ψωμιού που έφτιαχναν στην Κύπρο ήταν οι ακόλουθες: «πούλλες», «τρυπητές», «τζαπατές», και «καττιμέρκα». Σήμερα εξακολουθούν να φτιάχνουν μόνο τα «καττιμέρκα».

NOCTOC

From ancient times the island of Cyprus had a reputation for good bread. An ancient writer, Eubulus, writes:

"Its a hard thing, beholding Cyprian loaves, to ride carelessly by, for like a magnet, they do attract the hungry passengers''.

The bread of Cyprus, according also to an 18th century traveler, was not only of exceptional quality, but also the best to be found in the entire Levant. For the inhabitants of the island however, it was something even more important: it was a daily staple, necessary for survival. However bread in Cyprus has also religious manifestations: the sanctified "prosforo" used in holy communion and for the deceased, the decorated "artos" used in church for celabrations of name days as well as the traditional breads associated with the major religious feasts. In addition, the significance of bread in the customs of the Greek Cypriot people illustrates the folkloric aspect – and value- of this almost- universal staple. The local variety of wheat grain called "Mavrotheri" produced very tasty bread of dark yellow colour but unfortunately in resent years this variety has been entirely replaced by imported ones producing larger yields.

The most common Cypriot bread is leaven. However, unleavened bread used to be also baked on a sadj, or as it is called in Cyprus "sadji". It is a thin round plate of iron sheeting, 40 cm. in diameter which is placed over the fire. The "sadj" is also used in Arab countries to make unleavened arabic bread called "fatir" or "chubis". In Cyprus a few varieties of this unleavened bread were made: "poulles", ''tripites'', ''tjapates'', and ''katimerka''. Today only ''katimerka'' is still been made.

NOCTOC

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Ύμνος εις την Παναγίαν του Μαχαιρά

Απολυτίκιον.

Ήχος δ'. Ταχύς προκατάλαβε.

Ως δρέπανον έκτεινον, την δεξιάν σου,
Αγνή, και θραύσον τον
τύραννον, τη ση μαχαίρα, δεινώς,
αυτόν καταράσσουσα, Πάναγνε,
Θεοτόκε, Μαχαιράδος το κλέος,
Κύπρου πάσης η Σκέπη, και των
όλων Προστάτις, δια παντός
δεομένη, προς Κύριον, Άρχαντε.

Κοντάκιον.

Ήχος δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Της Μαχαιράδος την σεπτήν Σου
Εικόνα, ως Θησαυρόν υπό την γην
κεκρυμμένον, περιχαρώς κατέχοντες,
Πανάχραντε, πάντες μακαρίζομεν, ως
Μητέρα του Λόγου, σκέπεις γαρ
αείποτε, την εν Κύπρω σην ποίμνην.
Και νυν εν τάχει πρόφθασον, Αγνή,
και θραύσον πάντων εχθρών τα
φρυάγματα.

Υπό Δρ. Σολ. Ι. Χατζησολωμού

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Η Πελλόμανα • Δυο παραλλαγές • Ένα Κυπριακό Δημοτικό Τραγούδι


Η πελλόμανα


Πάνω στην τζιεφαλήν τ' ατού
βλάστησεν έναν κλήμαν,
κάμνει σταφύλι βέρικον
Κάμνει σταφύλιν βέρικον
τζιαι το κρασίν μοσκάτον,
πίννουν το μάνες τζιαι μεθκιούν,
Πίννουν το μάνες τζιαι μεθκιούν,
τιμάζουν τα παιδκιά τους.
Μια μάνα μια πελλόμανα,
μια μάνα μια πελλόμανα,
ετίμαζεν τον γιον της,
τον γιον της τον Γιαννάτζιην της,
Τον γιον της τον Γιαννάτζιην της
το φως των αμμαδκιών της.
- Τίμαζε μάνα τίμαζε
τζι' εγιώνι εν να φύω
τζιαι ν' άρτ΄η μέρα τ' Άϊ Γιωρκού,
να πας στην εκκλησίαν,
να δης τους νιους, να δης τες νιες,
στους σκάμνους τους να στέκουν,
να δης τζιαι το στασίδιν μου,
σαν μήλον μαραμμένον,
σαν μήλον σαν ρο(δ)άτζινον
σαν άθθος σκοπροισμένο.
Τζι' ήρτεν η μέρα τ' Άϊ Γιωρκού
τζιαι πα στην εκκλησία,
θωρεί τους νιους, θωρεί τες νιες,
στους σκάμνους τους να στέκουν,
θωρεί τζιαι το στασίδιν του,
σαν μήλον μαραμμένον,
σαν μήλον σαν ρο(δ)άτζινον,
σαν άθθος σκορπισμένο.
Λαμνίζει που την εκκλησσιάν,
τζιαι στον γιαλόν πηαίννει
ρωτά τους ναύτες να της πουν,
αν εί(δ)ασιν τον γιον της,
τον γιον της τον Γιαννάτζιην της,
το φως των αμμαδκιών της.
- Πε μας σημάδκια του κορμιού,
ίσως τον ηγνωρίζω.
- Έσσιει εληάν στην βούκκαν του,
εληάν εις την μασκάλην
τζι' ανάμεσα στα φρύδκια του
ήλιον με το φεγγάριν.
- Άρκα πουλιά τον τρώουσιν,
άρκα τον κατασσίζουν,
μα 'ναν πουλλίν καλόν πουλλίν,
εν ήθελεν να φάη,
φάε τζι' εσού καλόν πουλλίν,
να καζαντίσης κάλλη,
να γράψης γράμμα στο χωρκόν,
τζιαι να το πκιάση ο παπάς.
Να το δκια βάζη ο παπάς,
να κλαίη μάνα μου,
να το δκιαβάζ' η μάνα μου,
να κλαί' η αγαπώ μου.
Να το δκιαβάζ' η αγαπώ,
να κλαίη ο κόσμος ούλλος.


Η μάνα η πελλοκαταρούσα


Μια μάνα, μια πελλή μάνα, μια πελλοκαταρούσα,
τον γυιον της εν που τίμαζεν το Σάβατον το δείλις.
«Δκιώγνεις με, μάνα, δκιώγνεις με, τζι' εγιώ, μη θέλω, φεύκω,
να πάω κάτω στον γιαλόν, κουρβέτταν, με καράβιν.
Νά 'ρτη μέρα τ΄Άϊ Γιωρκού, να πας στον Άϊ Γιώρκην,
να δης τους νιους, να δης τες νιες στους σκάμνους καθισμένους,
τζι' εμέν να δης τον σκάμνον μου μαύρον σκοτεινιασμένον.
Τότε να τρέξης στον γιαλόν με τα μαλλιά στα σσέρκα,
τζιαι τους αναύτες να ρωτάς αν εί(δ)ασιν τον γυιον σου».
Τζι' ήρτεν  μέρα τ' Άϊ Γιωρκού, τζιαι πα στον Άϊ Γιώρκην,
θωρεί τους νιους, θωρεί τες νιες στους σκάμνους καθισμένους,
τζείνου θωρεί τον σκάμνον του μαύρον, σκοτεινιασμένον.
Τότε τζιαι τρέσσει στον γιαλόν με τα μαλλιά στα σσέρκα
τζιαι τους αναύτες αρωτά αν εί(δ)ασιν τον γυιον της.
«Εψές βραδκειάν τον εί(δ)αμεν στης Μπαρμπαρκάς τα μέρη.
Είσσεν τον άμμον πάμπλωμαν, την θάλασσαν κρεβάτιν,
τζιαι δκυο τσσακκάλια του γιαλού είσεν προσσέφαλόν του.
Μαύρα πουλλιά τον τρώασιν, τζι' άσπρα τον τζυνηούσαν
τζι' έναν πουλλίν, γρουσόν πουλλίν, που τζι' άξω εν που 'θώρεν».
«Έλα τζι' εσού γρουσόν πουλλίν να φας που το κριάς μου,
να κάμης πήχυν το φτερόν, γαλάτην σαν κοντάριν,
να γράψω δκυο λόγια χαρτίν, της μάνας μου να πάρης!
Να το δκιαβάζ' η μάνα μου, να κλαί' η αδερφή μου,
να το δκιαβάζ' η αδερφή, να κλαί' η προφετή* μου,
τζι' αν το δκιαβάζ' η προφετή, να κλαι' ούλος ο κόσμος».


* προφετή = αρραβωνιαστικιά, χαρτωμένη



Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Γεννημένοι στα πορνεία: Τα παιδιά της κόκκινης γειτονιάς της Καλκούτα - Born Into Brothels: Calcutta's Red Light Kids

Είδος: Ντοκιμαντέρ
Παραγωγή: Ινδία - ΗΠΑ
Χρονολογία: 2004
Διάρκεια: 85'
Σκηνοθεσία: Ζάνα Μπρίσκι, Ρος Κάουφμαν
Γλώσσα: Μπενγκάλι, Αγγλικά | Αγγλικούς υπότιτλους

Περίληψη: Μια φωτογράφος φτάνει στην κακόφημη «κόκκινη γειτονιά» της Καλκούτα για να φωτογραφήσει τις πόρνες. Εχει αποφασίσει να μείνει μαζί τους (καταλήγει να μείνει για τέσσερα χρόνια), ώστε σταδιακά να την αποδεχτούν. Από την πρώτη μέρα, όμως, το θέμα της αλλάζει: τα πορνεία είναι γεμάτα παιδιά. Πιτσιρίκια που γεννήθηκαν εκεί και μάλλον θα πεθάνουν εκεί, ακολουθώντας την μοίρα των μανάδων τους. Μη ξέροντας τι να κάνει για να βοηθήσει τούς μοιράζει φωτογραφικές μηχανές και τα μαθαίνει να βλέπουν. Οχι απλά να κοιτάνε. Μέσα από τα παράθυρα των οίκων ανοχής μπαίνει μια ελπίδα φωτός: σχολεία, υποτροφίες, απόδραση. Το βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ αρνείται να εξαγνίσει τις συνειδήσεις του κοινού με εύκολα δάκρυα. Δεν καταφέρνει, όμως, να μην κερδίσει τα δάκρυα όχι λύπης, αλλά συγκίνησης για τον ανθρώπινο θρίαμβο.

Genre: Documentary
Production: India - USA
Year: 2004
Duration: 85 '
Director: Zana Briski, Ross Kaufman
Language: Bengali, English | English subtitles

Summary: A photographer arrives at the infamous "Red Light District" of Calcutta to photograph prostitutes. She decides to stay with them (ends up staying for four years) in order to be gradually accepted. From the first day, however, her plans change: the brothels are full of children. Kids born there and who will probably die there, following the fate of their mothers. Not knowing what to do in order to help them, she gives them cameras and teaches them to see. Not just to look. Through the windows of the brothels some light of hope is beginning to be shed: schools, scholarships, escape. This Oscar-winning documentary refuses to purge the conscience of the public with easy tears. It might not win the tears of sadness but it does not fail to win the tears of human triumph.

Κωδικός Λήψης - Download Code

http://www.rapidshare.com/files/420256289/Born.Into.part1.rar
http://www.rapidshare.com/files/420257886/Born.Into.part2.rar
http://www.rapidshare.com/files/420259872/Born.Into.part3.rar
http://www.rapidshare.com/files/420261421/Born.Into.part4.rar
http://www.rapidshare.com/files/420263340/Born.Into.part5.rar
http://www.rapidshare.com/files/420265330/Born.Into.part6.rar
http://www.rapidshare.com/files/420266333/Born.Into.part7.rar
http://www.rapidshare.com/files/420255820/Born.Into.part8.rar

Κωδικός Λήψης - Download Code

http://www.megaupload.com/?d=H1H1QKGH
http://www.megaupload.com/?d=L1SR3F5I
http://www.megaupload.com/?d=33XINS3J
http://www.megaupload.com/?d=U08I65D0
http://www.megaupload.com/?d=ZSEZ8E6T
http://www.megaupload.com/?d=YFA7LISB
http://www.megaupload.com/?d=4506KX76
http://www.megaupload.com/?d=Z9MIIO3U

Κωδικός Ανοίγματος /Openning Pass: buats