ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Παντελής Μηχανικός: Ιλαρίων, Ιλαρίων, ω γλυκύ μου έαρ

 ΑΤΙΤΛΟ 1

Ιλαρίων, Ιλαρίων, ω γλυκύ μου έαρ,

Ήσουνα φως που φώτιζε
κι ήσουν ανθός και μόσκος

Φέρτε στάχτη ν' αλείψουμε τα πρόσωπά μας. Μάνα κλάψε.

Κι ας περπατήσουμε τη βαθιά σήραγγα, βαθιά βαθιά, όσο
να βρεθεί το νερό αν βρεθεί.

Αν δεν βρεθεί, θάνατος.

Κι αν βρεθεί
νίψετε τα πρόσωπά σας,
πλύνετε την καρδιά σας
καθαρίστε όλο το ρύπος.

Κάτι μου λέει πως ο καθαρός άνθρωπος δεν φοβάται την ήττα,
Κάτι μου λέει πως για τον καθαρόν άνθρωπο δεν υπάρχει ήττα,
αυτός προχωράει πάντα μπροστά. Κι όταν ακόμα τον χτυπήσει
ο θάνατος, αυτουνού η ψυχή πάει μπροστά. Μπροστά
χωρίς να κλαίει, χωρίς να ντροπιάζεται. Ολόρθος και γελαστός
πάει μπροστά.

Ο ρύπος μας
ο δικός μας ρύπος
τώρα μας τρομοκράτησε.

Τρομοκρατία
χτύπα βαθύτερα,
χτύπα βαθύτερα
όσο να τον ξεκάνεις
ή να τον αναστήσεις τον άνθρωπο.

Παντελής Μηχανικός
Από τ' ανέκδοτα ποιήματά του, 1975
Λευκωσία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου