ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Η μοναξιά του Σοχράμπ Σεμπεχρί - The loneliness of Sohrab Sepehri

Περίπου 35 χλμ. μακριά από τη πόλη του Κασιάν, στα σύνορα της κεντρικής ερήμου του Ιράν, σε ένα χωριό που ονομάζεται «Μασάντ Αρντχάλ», αναπαύεται για πάντα ο μεγάλος σύγχρονος ιρανός ποιητής και ζωγράφος, Σοχράμπ Σεμπεχρί. Θρηνεί για την μοναξιά. Έγραψε τα ακόλουθα λόγια για να τεθούν και που είναι γραμμένα στην ταφόπλακα του:

Αν έρθεις να με επισκεφθείς
Έλα πολύ σιγά και μαλακά
Μήπως και το τζάμι της μοναξιάς μου ραγίσει


Σοχράμπ Σεμπεχρί

About 35 km way from the city of Kashan, on the border of Iran's central desert, in a village called 'Mashad Ardhal', Sohrab Sepehri, the great Iranian contemporary poet and painter is resting forever. He grieves of loneliness. He wrote the following words to be put and are written on his tombstone:

 If you come to visit me
Come very slowly and soft
Lest my loneliness pane cracks


Sohrab Sepehri

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου