ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Πάτερ Βασίλειος Νάσαρ: Ο Πρόσφατος Μάρτυρας της Ορθοδοξίας - Father Basilios Nassar: The Latest Martyr of Orthodoxy

Στις 25 Ιανουαρίου 2012 ο Ελληνορθόδοξος Ιερομόναχος Βασίλειος Νάσαρ πυροβολήθηκε από ένοπλη τρομοκρατική ομάδα στη Χάμα της Συρίας, κατά τη δεύτερη μέρα των εκεί σφοδρών συγκρούσεων. Ο πάτερ Βασίλειος βρισκόταν στη Μητρόπολη όταν ενημερώθηκε από ένα τηλεφώνημα ότι ένας ενορίτης του είχε πυροβοληθεί και χρειαζόταν βοήθεια. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας ανέφερε ότι ο 30χρονος ιερέας πυροβολήθηκε καθώς έδινε ιατρική βοήθεια στον τραυματισμένο άνδρα ο οποίος είχε προ ολίγου πυροβοληθεί. Ο πάτερ Βασίλειος πυροβολήθηκε στο στήθος και στη δεξιά αμασχάλη. Αμέσως ένας άλλος ιερέας, ο π. Παντελεήμων Ίσα, ο οποίος ήταν μαζί του, έσυρε το αιμόφυρτο σώμα, σε ένα κοντινό κτίριο για να τον σώσει, αλλά ο μάρτυρας για τον Χριστό πατέρας Βασίλειος μέσα σε 30 λεπτά πέθανε από αιμορραγία. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου, στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Χάμα. Ο μακαριστός π. Βασίλειος - κατά κόσμον Μάζιν - γεννήθηκε το 1982 στο χωριό Κφάρμπο της Χάμα. Ολοκλήρωσε τις θεολογικές του σπουδές στην Θεολογική σχολή του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού- Μπάλαμαντ, απ’ όπου πήρε και το μεταπτυχιακό. Υπηρετούσε στο χωριό του και στην πόλη Χάμα, ενώ δίδασκε την βυζαντινή μουσική στην μουσική σχολή Αγίου Κοσμά του Μελωδού την οποία είχε ιδρύσει ο ίδιος στην Μητρόπολη. Αιωνία του η μνήμη!

Πηγή εδώ . Μετάφραση NOCTOC

π. Γεώργιος Μασούχ: O Βασίλειος Nάσαρ και το καλύτερο Τζιχάντ

Ήταν μαχητής, αλλά δεν ήταν όπως τους άλλους μαχητές. Ήταν πολεμιστής, αλλά δεν έμοιαζε με κανένα άλλο πολεμιστή. Ήταν οπλισμένος, αλλά τα όπλα του δεν ήταν αυτού του κόσμου. Ήταν επαναστάτης, αλλά η επανάσταση του δεν ήταν αυτού του κόσμου, ακόμα κι αν ήταν σε αυτόν τον κόσμο. Ακολούθησε το παράδειγμα του Ιησού του. Η ηλικία του ήταν στο κατώφλι των τριάντα χρόνων. Το όνομά του ήταν Βασίλειος Νάσαρ και έχει γίνει ο μάρτυρας Βασίλειος Νάσαρ.

Ήταν από το χωριό Κφάρμπαχομ της περιοχής της Χάμα. Μεγάλωσε στο χωριό του και σπούδασε θεολογία στην σχολή του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στο Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ. Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη θεολογία και στη συνέχεια επέστρεψε για να υπηρετήσει την εκκλησία του χωριού του. Σκοτώθηκε από κακόβουλες σφαίρες την περασμένη εβδομάδα κατά την εκτέλεση ανθρωπιστικού έργου, προσπαθώντας να φέρει ανακούφιση σε ένα τραυματισμένο μέλος του ποιμνίου του.

Το όπλο του πατέρα Βασιλείου ήταν το Ιερό Ευαγγέλιο και πανοπλία του ήταν ο Ζωοποιός Σταυρός. Το σπαθί του ήταν η απόλυτη αλήθεια και το βέλος του η δικαιοσύνη η και ευλάβεια. Το κάστρο του ήταν η Αγία Εκκλησία την οποία ο Κύριος μας απέκτησε με το άγιο αίμα Του. Κρατούσε την αγάπη ως λάβαρο που τον προστάτευε από το μίσος και την προκατάληψη. Σήκωσε την ελπίδα, ως ένα τείχος ενάντια στην καταπίεση και τον εξαναγκασμό. Δήλωσε την πίστη του σε ένα δάσκαλο ο οποίος δεν άφησε κανένα άλλο νόμο, εκτός από μια μόνο εντολή: «Να αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ σας αγάπησα».

Ο Βασίλειος πίστευε ότι «ο δούλος δεν είναι μεγαλύτερος από τον κύριό του». Αυτές τις λέξεις είπε ο Χριστός όταν έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, τη νύχτα της σταύρωσης. Ο Βασίλειος πήρε τη ποδιά του και εξυπηρετούσε τους φτωχούς, τους άπορους, τους άστεγους, τους απόκληρους, τους αρρώστους, τις χήρες, τα ορφανά, τους ηλικιωμένους ... Στο τελικό του ταξίδι, ήθελε να είναι σαν το Σαμαρείτη που νοιάστηκε για εκείνον που είχε «πέσει ανάμεσα σε ληστές», τραυματισμένος και να παλεύει με το θάνατο. Πήγε ένα βήμα πάρα πέρα από ​​ό, τι έκανε ο Σαμαρείτης, αφού δεν του ήταν αρκετό μόνο να δώσει χρήματα για την περίθαλψη του τραυματισμένου ανθρώπου. Πλήρωσε τη λύτρωση με το αίμα του, για να σώσει έναν άνθρωπο από το θάνατο. Πέθανε έτσι ώστε κάποιος άλλος να μπορέσει να ζήσει και έτσι έφτασε στα όρια του μαρτυρίου.

Όπως και τον εσταυρωμένο δάσκαλό του, ο Βασίλειος δεν πίστευε στη βία ως τρόπο υπεράσπισης των καταπιεσμένων. Πίστευε στο Λόγο της αλήθειας και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και της ελευθερίας που είναι η εικόνα του Θεού στην ανθρωπότητα. Δεν έφερε όπλο για να υπερασπιστεί τα παιδιά του ποιμνίου του, αλλά έφερε το άσπρο σάβανο του. Δεν έφερε λευκή σημαία με την οποία θα παραδιδόταν στο τυφλό μίσος και τη σύγκρουση που άναψε ανάμεσα σε παιδιά του ίδιου έθνους, της ίδιας πόλης και του ίδιου χωριού. Αντίθετα, έφερε το λάβαρο της αγάπης το οποίο είναι το μόνο που καταστρέφει το μίσος και το κατακτά. Ο άνθρωπος δεν κατακτά το μίσος με το μίσος. Αυτό είναι που Βασίλειος μας είπε με το μαρτύριο του.

Ο Βασίλειος κατάγεται από μια Εκκλησία από την οποία προέρχονται χιλιάδες άγιοι μάρτυρες, από μια Εκκλησία που θεωρεί ότι η μαρτυρία με αίμα είναι το ποιο υψηλό μαρτύριο. Κατάγεται από μια Εκκλησία της οποίας η χρυσή εποχή δεν ήταν η εποχή της συμμαχίας της με το κράτος. Αντίθετα, η χρυσή εποχή της, ήταν όταν ζούσε και διέδιδε και ευαγγέλιζε στη σκιά του τυραννικού ρωμαϊκού κράτους που δίωκε τα παιδιά του. Κατάγεται από μια Εκκλησία της οποίας τα παιδιά λένε, «σ' Αυτόν (δηλαδή, τον Κύριο), ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε και σε κανέναν άλλο».

Είναι σημαντικό για εμάς να γνωρίζουμε ποια πλευρά σκότωσε τον πατέρα Βασίλειο τον Νεομάρτυρα, ακόμη και αν αυτό είναι δύσκολο εν μέσω εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, είναι πιο σημαντικό για εμάς να μην κυκλοφορούμε μέσα στο καθαρό αίμα του και να μην επωφεληθούμε από αυτό στο παζάρι της εσωτερικής σύγκρουσης. Δηλώνοντας αυτό, η πικρή πραγματικότητα δεν παύει να δείχνει ότι ένας έντιμος Σύρος πολίτης σκοτώθηκε από συριακές σφαίρες που πυροβολήθηκαν από κάποιο πολίτη της Συρίας. Αυτό είναι το πιο οδυνηρό γεγονός, ότι «τα παιδιά του ίδιου έθνους επιτίθενται ο ένας στον άλλο με σφαίρες».

Ευλογημένη είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία στην οποία ο αγαπημένος Βασίλειος ανήκει, στις τάξεις των δικαίων μαρτύρων της. Ευλογημένος να είναι, επειδή ολοκλήρωσε την αναζήτησή του και πολέμησε με καλό αγώνα. Υπάρχει κάτι περισσότερο ένδοξο από αυτό το τζιχάντ;

Ο π. Γεώργιος Μασούχ είναι καθηγητής Ισλαμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ.

Πηγή εδώ . Μετάφραση NOCTOC

On January 25, 2012 Greek Orthodox Hieromonk Basilios Nassar was shot by an armed terrorist group in Hama, Syria on the second day of heavy fighting there. Fr. Basilios was at the Metropolis when he was informed by a phone call that a parishioner of his was shot and needed assistance. The Patriarchate of Antioch has reported that the 30-year-old priest was shot while giving medical aid to the wounded man who was previously shot. Fr. Basilios was shot in the chest and in the right armpit. Immediately another priest, Fr. Panteleimon Isa, who was with him dragged his bloody body to a nearby building to save him, but the martyr for Christ Father Basilios was dead within 30 minutes from hemorrhaging. His funeral took place today, January 26th, in the Church of Saint George in Hama. The blessed Father Basilios, known in the world as Mazin, was born in 1982 in the village of Kfarmpo in Hama and was a graduate of the Theological School of Balamand. He was also a teacher of Byzantine Music in the school Saint Kosmas the Melodist which he founded in the Metropolis. May his memory be eternal!

Source here

Fr. Georges Massouh: Basilios Nassar and the Best Jihad

He was a fighter, but he was not like other fighters. He was a warrior, but he did not resemble any other warrior. He was armed, but his weapons are not of this world. He was a revolutionary, but his revolution was not of this world, even if it was in this world. He followed the example of his Jesus. His age was on the threshhold of thirty years. His name was Basilios Nassar and it has become the Martyr Basilios Nassar.

He was from the village of Kfarbahom in the district of Hama. He grew up in his village and studied theology in the St. John of Damascus Institute at Balamand University. He obtained a master's degree in theology and then returned to serve his village church. He was killed by treacherous bullets last week while performing humanitarian work, attempting to bring relief to a wounded member of his flock.

Father Baslios' weapon was the Holy Gospel and his armor the life-giving Cross. His sword was absolute truth and his arrow righteousness and piety. His citadel was the Holy Church which the Lord acquired with His holy blood. He carried love as a banner that sheltered him against hatred and prejudice. He raised up hope as a wall against oppression and coercion. He declared his faith in a teacher who left no law other than a single commandment: "Love each other as I have loved you."

Basilios believed that "the servant is not greater than his Master." Christ spoke these words when He washed the feet of His disciples on the night of His crucifixion. Basilios carried his apron and went around serving the poor, the destitute, the needy, the indigent, the sick, the widows, the orphans, the elderly... On his final trip, he wanted to be like that Samaritan who cared for the one who had "fallen among robbers," wounded and struggling with death. He went beyond what the Samaritan did, since it was not enough for him to give money for the wounded man's care. He paid for redemption with his blood, to save a person from death. He died so that someone else may live and so reached the limits of martyrdom.

Like his crucified teacher, Basilios did not believe in violence as a way to defend the oppressed. He believed in the Word of Truth and in human dignity and in the freedom that is the image of God in humankind. He did not carry a weapon to defend the children of his flock, but he carried his white shroud. He did not carry a white flag with which to surrender before blind hatred and the strife that has ignited among the children of a single nation and a single city and a single village. Rather, he carried the banner of love which alone destroys hatred and conquers it. A person does not conquer hatred with hatred. This is what Basilios said to us in his martyrdom.

Basilios comes from a Church that has produced thousands of holy martyrs, from a Church that considers bearing witness with blood to be the loftiest witness. He comes from a Church whose golden age was not an age of alliance with the state. Rather, her golden age was when she lived and spread and evangelized in the shadow of persecutions that the tyrannical Roman state unleashed against her children. He comes from a Church whose children say, "In Him (that is, the Lord) we live and move and have existence" and in no other.

It is important for us to know which side killed the Father Basilios the New Martyr, even if that is difficult in the midst of civil wars. However, it is more important for us not to traffic in his pure blood and not to profit from it in the bazaar of internal conflict. That said, the bitter reality indicates that an honorable Syrian citizen was killed by Syrian bullets fired by a Syrian citizen. This is the most painful thing, that the children of a single nation attack each other with bullets.

Blessed is the Orthodox Church to whom the beloved Basilios belongs, in the ranks of her righteous martyrs. Blessed is he because he completed his quest and fought the good fight. Is there anything more glorious than this jihad?

Fr. Georges Massouh is Professor of Islamic Studies at Balamand University.

Source here

3 σχόλια:

  1. Να χαίρεσαι αιώνια πάτερ Βασίλειε. Άξιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Aς πρεσβευει για εμάς τους αμαρτωλούς στον Κύριο .

    Η μόνη μας προσευχή να μας δίνει ο Θεός δύναμη πίστης να τον Ομολογήσουμε στα δύσκολα χρόνια που διανύουμε .

    Ευχαριστούμε πολύ για την ανάρτηση

    Με την ευχή σας αναδημοσιεύθηκε http://logia-tou-aera.blogspot.com/2012/02/blog-post_9035.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή