ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Οι Χριστιανοί της Τύρου του Λιβάνου - The Christians of Tyre (Sour) of Lebanon

Το Λιμάνι της Παλιάς Τύρου -The Habour of Old Tyre
Κτισμένη στη νότια ακτή του Λιβάνου, 83 χιλιόμετρα νότια της Βηρυτού, η αρχαία πόλη της Τύρου ήταν η μεγάλη φοινικική πόλη που βασίλευε πάνω από τις θάλασσες και ίδρυσε ευημερούσες αποικίες, όπως την Κάδιξ και την Καρχηδόνα και σύμφωνα με το μύθο, ήταν ο τόπος ανακάλυψης της πορφύρας. Οι βιομηχανίες της πορφύρας βαφής έφεραν στην πόλη μεγάλο πλούτο και φήμη. Όντας εξαιρετικά ακριβά, τα ενδύματα βαμμένα με πορφύρα της Τύρου τα φορούσαν ως σήμα κατατεθέν οι αυτοκράτορες και οι βασιλείς. Αυτή η μεγάλη φοινικική πόλη που κυβερνούσε τις θάλασσες για αιώνες έπεσε σε παρακμή κατά το τέλος των Σταυροφοριών.
Στην αρχή της χριστιανικής εποχής, ο πληθυσμός της πόλης επηρεάστηκε από την Ανατολική Ορθόδοξη παράδοση, που εισήλθε στην πόλη από τους Έλληνες και τους Βυζαντινούς. Αλλά όταν η Τύρος κατελήφθη από τους Σταυροφόρους το 1124, έγινε μια πόλη του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, η έδρα του Αρχιεπισκόπου της Τύρου κάτω από την Καθολική Εκκλησία.
Χάρη στην ισχυρή οχύρωση της, η Τύρος ήταν σε θέση να αντισταθεί στις επιθέσεις των σταυροφόρων μέχρι 1124. Μετά από περίπου 180 χρόνια κάτω από την κηδεμονία των Σταυροφόρων, οι Μαμελούκοι ξαναπήραν την πόλη το 1291, στη συνέχεια πέρασε στους Οθωμανούς κατά τις αρχές του 16ου αιώνα.
Με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Τύρος εντάχθηκε στο νέο κράτος του Λιβάνου. Η σημασία αυτής της ιστορικής πόλης και τα μνημεία της τονίστηκε το 1979, όταν η ΟΥΝΕΣΚΟ ανακήρυξε την Τύρο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Located on the southern coast of Lebanon, 83 km south of Beirut, the ancient town of Tyre was the great Phoenician city that reigned over the seas and founded prosperous colonies such as Cadiz and Carthage and according to legend, was the place of the discovery of purple dye. Tyre's purple dye industries brought to the city great wealth and renown. Being extremely costly "Tyrean" purple was worn as mark of imperial and royal rank. This great Phoenician city which ruled the seas for centuries declined at the end of the Crusades.
In the beginning of the Christian epoch, the city’s population was influenced by the Eastern Orthodox rite, brought into the city by the Greeks and Byzantines. But after Tyre was captured by the Crusaders in 1124, it became a city of the Kingdom of Jerusalem, home to the Archbishop of Tyre under the Catholic Church.
Thanks to Tyre's strong fortifications it was able to resist to onslaught of the Crusaders until 1124. After about 180 years of Crusader rule, the Mamlukes retook the city in 1291, then it passed on to the Ottomans at the start of the 16th century.
With the end of the World War I Tyre was integrated into the new nation of Lebanon. The importance of this historical city and its monuments was highlighted in 1979 when UNESCO declared Tyre a world Heritage Site.

Εικόνα της Παναγίας της Τύρου - Icon of the Theotokos of Tyre (Sour)
Σήμερα, η Τύρος είναι μια κυρίως σιιτική μουσουλμανική πόλη με μια μικρή αλλά σημαντική χριστιανική κοινότητα. Ωστόσο, η πόλη της Τύρου είναι και σπίτι για περισσότερους από 60.000 Παλαιστίνιους πρόσφυγες οι οποίοι είναι κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι.
Υπάρχουν σήμερα περίπου 117.000 κάτοικοι στην Τύρο εκ των οποίων μόνο 2.000 είναι Χριστιανοί. Το μέγεθος της χριστιανικής κοινότητας βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία. Η Τύρος είναι γνωστή στα Αραβικά ως Σουρ.

Today, Tyre is a predominantly Shi'a Muslim city with a small but noticeable Christian community. However, the city of Tyre is home for more than 60,000 Palestinian refugees who are mainly Sunni Muslim.
There are presently approximately 117,000 inhabitants in Tyre of which only 2,000 are Christians. The size of the Christian community is dwindling. Tyre is known in Arabic as Sour.

Δρόμος στη Παλιά Τύρο - Street in Old Tyre
Η Παλιά Τύρος βρίσκεται στην περιοχή ακριβώς στα νότια και δυτικά του αλιευτικού λιμανιού στη χερσόνησο της Τύρου. Η γοητευτική πόλη είναι αρκετά συμπαγής και έχει κάποια όμορφη παλιά αρχιτεκτονική.
Η παλιά πόλη εξακολουθεί να έχει έναν πυρήνα που αποτελείται από δύο χάρας (συνοικίες), οι οποίες χωρίζονται από ένα δρόμο. Οι συνοικίες αυτές είναι γνωστές ως Χάρετ ελ Μασιχίγε (χριστιανική συνοικία) και Χάρετ ελ Νζαλάτζι (συνοικία του κάθε ανθρώπου - μουσουλμανική συνοικία) και ο δρόμος χτίστηκε το 1956 για να διαχωρίσει τη χριστιανική συνοικία, από την μουσουλμανική. Υπάρχει πολύ λίγη πρόσμιξη μεταξύ των δύο κοινοτήτων, έστω και αν ζουν πλάι-πλάι.

Old Tyre is the area just south and west of the fishing port in the peninsula of Tyre. The charming town is rather compact and has some beautiful old architecture. The old city still has a core composed of two haras (quarters) separated by a street. The quarters are locally known as Haret el Masihiyeh (Christian quarter) and Haret el Jalaji’ (the quarter of the everyman – Muslim quarter) and the street was built in 1956 to separate the Christian quarter from the Muslim quarter. There is very little interaction between the two communities even though they live side by side.

Η Αγορά στη Παλιά Τύρο - The Bazar in Old Tyre
Υπάρχουν τέσσερις με πέντε εκκλησίες στην παλιά χριστιανική συνοικία της Τύρου . Δύο ελληνόρυθμες (ουνιτικές) καθολικές εκκλησίες (Άγιος Θωμάς, και Παναγία ελ Μπσιάρα), μία Μαρωνιτική εκκλησία (Παναγία των Θαλασσών), και μια μικρή Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.

There are four to five churches in the old Christian quarter of Tyre. Two Greek rite (Unite) Catholic churches (Saint Thomas, and Sayedet el Bchara) and one Maronite Church (Sayedet el Behar, (Our Lady of the Seas), and one small Greek Orthodox church dedicated to Saint George.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου