ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας καταστρέφει τις ελληνικές επιγραφές στις εικόνες των εκκλησιών - The Patriarchate of Antioch is destroying the Greek inscriptions on church icons


Εδώ και πολλούς αιώνες, από τον καιρό της αραβικής κατάκτησης, οι Ελληνορθόδοξοι της Συρίας, Παλαιστίνης, Ιορδανίας και του Λιβάνου αποκαλούν τον εαυτό τους, αλλά και την Κοινότητά τους Ρουμ που σημαίνει Ρωμιός ή Έλληνας. Όμως, λόγο της μακρόχρονης αραβικής κατάκτησης, οι ελληνικής καταγωγής Ρωμιοί της περιοχής αυτής έχασαν την ελληνική τους γλώσσα και σήμερα μιλούν μόνο αραβικά.
Το φαινόμενο αυτό δεν το βρίσκουμε μόνο ανάμεσα στους Ρωμιούς της Λεβαντίνης, αλλά και σε πολλούς Καππαδόκες και ειδικά στους Καραμανλήδες οι οποίοι είχαν χάσει την ελληνική τους γλώσσα και μιλούσαν μόνο τουρκικά, όμως παρέμεναν ελληνορθόδοξοι στο θρήσκευμα και Έλληνες στην εθνικότητά τους. Γι' αυτό το λόγο άλλωστε μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα κατά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας κατά το 1923-1927.

For many centuries, from the time of the Arab conquest, the Greek Orthodox Christians of Syria, Palestine, Jordan and Lebanon call themselves, but also their community Rum meaning Romios or Greek. However, because of the long Arab conquest, the Greek in origin Rum of this region lost their Greek language and now speak only Arabic.
This phenomenon is found not only among the Greeks of the Levant, but among many Cappadocians and especially the Karamanlides who had lost their Greek language and spoke only Turkish, but remained Greek Orthodox in religion and Greek in nationality. For this reason they were moved to Greece during the population exchange between Greece and Turkey in 1923-1927.


Οι Ρωμιοί της Εκκλησίας της Αντιοχείας αποτελούνται σήμερα από τρία κύρια κύματα Ελλήνων που μετανάστευσαν στην περιοχή. Το πρώτο ήταν κατά την ελληνιστική περίοδο από Έλληνες της Μακεδονίας που κατοίκησαν σε πόλεις που είχε κτίσει ο Μέγας Αλέξανδρος, το δεύτερο ήταν κατά την Βυζαντινή περίοδο, και το τρίτο και πιο πρόσφατο ήταν κατά το 1939 όταν η Τουρκία προσάρτησε με δόλιο τρόπο την επαρχία της Αλεξανδρέττας από τη Συρία.
Οι Έλληνες που κατοικούσαν στη πόλη της Αντιοχείας και σ' όλη την επαρχία της Αλεξανδρέττας είχαν γλυτώσει την ανταλλαγή πληθυσμών της προηγούμενης δεκαετίας, μόνο για να βρεθούν λίγα χρόνια αργότερα κατά δεκάδες χιλιάδες ξεριζωμένοι και πρόσφυγες κυρίως στον Λίβανο και στην Συρία. Εκεί, χωρίς καμιά στοργή και βοήθεια από την μητέρα Ελλάδα, προσπάθησαν να ξανακτίσουν τη ζωή τους και να προσαρμοστούν στο καινούργιο τους περιβάλλον. Έτσι, ξεχασμένοι και απομονωμένοι από τον υπόλοιπο ελληνισμό (αλήθεια, σε πιο βιβλίο της ιστορίας μας υπάρχει το δράμα αυτών των Ελλήνων;), με την πάροδο του χρόνου έχασαν και αυτοί την ελληνική τους γλώσσα και σήμερα οι πλείστοι μιλούν μόνο αραβικά.

The Greeks of the Church of Antioch currently consists of three main waves of Greek migration to the region. The first was during the Hellenistic period from Greeks of Macedonia who settled in cities that had been built by Alexander the Great, the second was during the Byzantine period, and the third and most recent was in 1939 when Turkey fraudulently annexed the province of Alexandretta from Syria.
The Greeks who lived in the city of Antioch and throughout the province of Alexandretta had been spared from the population exchange between Greece and Turkey in the previous decade, only to find themselves a few years later by the tens of thousands as displaced people and refugees, mainly in Lebanon and Syria. There, without any affection and help from their motherland Greece, they tried to rebuild their lives and to adapt to their new environment. Thus, forgotten and isolated from the rest of the Greeks (in which of our history books is the drama of these Greeks written?), over time they lost their Greek language and today most only speak Arabic.


Η ελληνική γλώσσα μπορεί να έχει χαθεί ανάμεσα στους Ρωμιούς της Λεβαντίνης, όμως την κράτησαν σε μεγάλο βαθμό στις Λειτουργίες τους στην Εκκλησία, καθώς και στις επιγραφές πάνω στις εικόνες τους. Μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι αυτά τα δύο πράγματα ήταν τα μόνα συστατικά που τους κρατούσαν δεμένους με το ελληνικό τους παρελθόν και την ελληνική τους καταγωγή και βοηθούσαν στο μέγιστο στον αυτοπροσδιορισμό τους ως Έλληνες ή Ρουμ μέσα σ' έναν αραβόφωνο και κυρίως μουσουλμανικό κόσμο.

The Greek language may have been lost among the Greeks of the Levant, but kept it to a large extend in their Church Services, and on the inscriptions of their icons. We can safely say that these two things were the only aspects that kept them connected to their Greek past and their Greek origin and had helped them to a very large extend keep their self-identification as Greeks or Rum living in a predominantly Muslim and Arabic-speaking World.


Μέχρι το 1897 το Πατριαρχείο Αντιοχείας είχε Έλληνα Πατριάρχη και η γλώσσα της Εκκλησίας της Αντιόχειας ήταν η Ελληνική. Όμως με την επέμβαση της Ρωσίας ο Έλληνας Πατριάρχης εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί και τη θέση του πήρε αραβόφωνος. Από τότε μέχρι σήμερα το Πατριαρχείο Αντιοχείας μάχεται ν' αραβοποιήσει την Εκκλησία του και να εμπεδώσει στους πιστούς του την ιδέα ότι είναι Άραβες και όχι Έλληνες όπως πάντα πίστευαν οι ίδιοι.
Για να μπορέσει να επιτύχει το στόχο του αυτό, το Πατριαρχείο Αντιοχείας άρχισε μεθοδικά ν΄ αλλάζει πρώτα το όνομα της Κοινότητάς και των πιστών από Ρουμιούς σε Άραβες. Μετά άλλαξε το όνομα της Εκκλησίας της Αντιοχείας και από Ελληνορθόδοξη την ονομάζει «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία». Όμως, επειδή στην πραγματικότητα τέτοια Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε υπήρχε και ούτε υπάρχει, σ΄ επίσημες αναφορές αναγκαστικά κράτησε τ' όνομα «Ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας». Όμως για εσωτερική κατανάλωση χρησιμοποιεί είτε τ' όνομα «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία» είτε «Αντιοχειανή Ορθόδοξη Εκκλησία». Πιο πρόσφατα άλλαξε την ελληνική γλώσσα στις Λειτουργίες και την αντικατέστησε σχεδόν εξ ολοκλήρου στ' αραβικά. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό, επειδή έτσι θα καταλαβαίνει ο κόσμος τις ψαλμωδίες, όμως πίσω από αυτή την κίνηση υπάρχουν πολιτικά κίνητρα, με στόχο την εξάλειψη κάθε δεσμού και αναφοράς των Ρωμιών με το ελληνικό τους παρελθόν και την ελληνική τους καταγωγή.

Until 1897, the Greek Orthodox Patriarch of Antioch was Greek speaking and the language of the Church of Antioch was Greek. But with the intervention of Russia the Greek-speaking Patriarch was forced to resign and his throne was taken over by an Arabic speaker. Since then, the Patriarchate of Antioch has been battling to Arabize its Church and to ingrain into the brains of the Orthodox believers the idea that they are Arabs and not Greek as they always proudly thought of themselves.
In order to achieve this goal, the Patriarchate of Antioch began methodically changing first the name of its community and of its faithful from Rum into Arabs. Then it changed the name of the Church of Antioch and from Greek Orthodox it names it "Syrian Orthodox Church". But in reality such an Orthodox Church has never existed nor does it exist and for this reason in official reports out of necessity it has kept the name "Greek Orthodox of the Patriarchate of Antioch." However, for internal consumption it uses the name "Syrian Orthodox Church" or "Antiochian Orthodox Church." More recently it has changed the Greek language in Church Services and replaced it almost entirely with Arabic. This in itself is not bad, because in this way people can understand the chants, but behind this action there are political motivations, aimed at eliminating any reference and connection and the Rum with their Greek past and Greek origins.


Σήμερα βιώνουμε ένα άλλο φαινόμενο εξάλειψης κάθε τι ελληνικού από το Πατριαρχείο Αντιοχείας και αυτό είναι η αντικατάσταση της ελληνικής γραφής πάνω στις εικόνες των εκκλησιών, με αραβικά γράμματα. Έτσι βλέπουμε να σβήνονται τα ελληνικά από εικόνες με τρόπο βάρβαρο, αφού το πλαίσιο των εικόνων ξαναβάφεται με χρυσόσκονη και από πάνω να ξαναγράφονται στα αραβικά τα ονόματα του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων. Αυτό γίνεται και σε άλλες εικόνες του Ορθόδοξου Εορτολογίου. Το αποτέλεσμα είναι να καταστρέφονται όχι μόνο σύγχρονες εικόνες που δεν έχουν καμιά αρχαιολογική αξία, αλλά και πανάρχαιες εικόνες οι οποίες δεν ανήκουν μόνο στην Εκκλησία της Αντιοχείας, αλλά και σ' ολόκληρη την ανθρώπινη πολιτιστική κληρονομιά.

Today we are experiencing another phenomenon of eliminating everything Greek by the Patriarchate of Antioch and and this new phenomenon is the replacement of Greek writing on the icons of churches with Arabic letters. Therefore we are now witnessing the erasing of Greek writing from the background of the icons which are repainted with gold colour and the name of Jesus, the Theotokos, and the Saints is written over with Arabic letters. This is done with other icons of the Orthodox Calendar as well. The outcome is the destruction not only of contemporary icons which have no archaeological value, but also of ancient icons which do not belong only to the Church of Antioch, but also to the whole of the cultural heritage of humanity.


Οι εικόνες που βλέπετε εδώ πάρθηκαν από την εκκλησία της Παναγίας των Δασών, μια πολύ μικρή εκκλησία κοντά στο μοναστήρι της Παναγίας της Φωτολάμπουσας (γνωστή και ως Παναγία του Φωτός) στη πόλη Σιέκκα του Λιβάνου. Ξενίζουν το μάτι κάθε Έλληνα και ταυτόχρονα πληγώνεται η ψυχή μας. Και όλα αυτά γίνονται από ένα αδελφό Πατριαρχείο και όχι από κάποια ετερόδοξη Εκκλησία.
Δυστυχώς το πολιτιστικό αυτό κακούργημα δεν περιορίζεται μόνο σ' αυτή την εκκλησία, αλλά απαντάται σε πάρα πολλές εκκλησίες του Λιβάνου και της Συρίας. Τα πολιτικά κίνητρα πίσω από αυτή τη βαρβαρότητα είναι εμφανή και ο κίνδυνος αυτών των πράξεων είναι ότι το Πατριαρχείο Αντιοχείας στ' όνομα του αραβισμού προσπαθεί να σβήσει την ταυτότητα ενός λαού ... ενός ελληνικού λαού. Η προσδοκία είναι ότι μέσα στο χρόνο θα χαθούν και οι τελευταίοι δεσμοί των Ρωμιών με την ελληνική τους καταγωγή και ότι οποίος μπει μέσα σε μια εκκλησία που θα έχει παντού αραβικά σημάδια, θα πέσει ευκολότερα στην παγίδα να πιστέψει ότι είναι απόγονος Αράβων και όχι Ελλήνων.
Η γλώσσα είναι πάντα ένας σημαντικός παράγοντας για τον καθορισμό της ταυτότητας ενός λαού ... και φαίνεται ότι στο Πατριαρχείο Αντιοχείας είναι αποφασισμένοι να νοθεύσουν τη ταυτότητα των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών στον Λίβανο και τη Συρία.The icons you see here were taken from the church of the Panagia of the Forest, a very small church near the monastery of Panagia Photolambousa (better known as our Lady of Nourieh ) near the town of Ras Chekka in Lebanon. Looking at these icons it hurts the eyes of every Greek and also it gives pain to our soul. And all this is committed by a brotherly Patriarchate and not by a heterodox Church.
Unfortunately this cultural crime is not limited to this church, but is found in many churches in Lebanon and Syria. The political motives behind this barbarism are evident and the risk of these actions is that the Patriarchate of Antioch in the name of Arabism is trying to erase the identity of a people ... a Greek people. The expectation is that over time the Rum will loose the last links with their Greek past and Greek origin and whoever enters into a church that will have Arabic signs everywhere, he/she will easily fall into the trap of believing that they are descendants of Arabs and not Greeks.
Language is always an important factor in determining the identity of a people ... and it seems that the Patriarchate of Antioch is determined to distort the identity of Greek Orthodox Christians in Lebanon and Syria.

NOCTOC



2 σχόλια:

  1. As an American of Antiochian Greek ancestry, this greatly saddens me! The patriarch of the Antiochian Greek church thinks if he Arabizes the Church of Antioch, that the Antiochian Greeks will be better accepted in the Muslim atmosphere that is currently controlling the Levant. That is simply not the case. The patriarch is hurting his followers by erasing their Greek identity and history. I am very glad for the start of the new Orthodox Party in Lebanon, which is a great start to fight off the forced Arabization of our people. Even if they change all Greek letters into Arabic, and tried to convince us that we are the descendants of pre-Islamic Arabs and not Greeks, we are still Greeks. We will always remain Greeks, no matter what language we speak. I pray to God that the Church of Antioch will put an end to the Arabization of the Church, and hope that more and more Syrians and Lebanese who are Greek (Rum) Orthodox reject this false Arab identity that was forcibly imposed on our ancestors during the 7th century Arab invasion, and return to their real ethnic Antiochian Greek identity!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. I am personally very happy to see many of our fellow Greek Antiochians taking a stand against this forced Arabization imposed upon them by the Patriarchite of Antioch in co-oparation with the Assad Regime and the Ba'ath party.
    The Antiochian Greeks are part of the Greek Ethnos and have no relation with the Arab Ghassanid tribes. This is just propaganda created by Protestant and Catholic missionaries in order to fight Orthodoxy. Many Greek Orthodox children were recieving their education in their schools and adopted this propaganda. This is how we came about having the so called "Greek Catholics" who left Orthodoxy finding the excuse that they were controlled by "Greek priests". Later on, the Greek Orthodox Church of Antioch adopted this propaganda and tried to re-inforce it on its faithful. The end result is that they have managed to alienate the Antiochian Greeks from the rest of their Greek brothers and leave them to become prey for the Muslims who never believed that the Rum are Arabs. Now the Rum (Romioi) are paying with their lives for the mistakes made by their Church leaders. Once Assad is gone, the Muslims will kill all the Christians and nobody will be there to help them since most Greeks don't even know that the Antiochian Greeks even exist. So much for so many decades of the propaganda of Arabism and isolation from the rest of the Greek Ethnos.

    ΑπάντησηΔιαγραφή